طلوع منابع انسانی
نگاهی به کتاب «طلوع منابع انسانی» اثر استیو براون
نگاهی به کتاب «طلوع منابع انسانی» اثر استیو براون
شواهد نشان میدهد سرعت نابودی روابط انسانی در جهان، به مراتب بیشتر از سرعت بهبود آن است. پس بیارتباط نیست اگر بگوییم: «هیچچیز معنادارتر از این نیست که جهان را تبدیل به جایی بهتر از آنی کنیم که برای اولین بار به آن قدم گذاشتیم.» این جمله را «استیو براون» نویسنده، مدیر و استراتژیست مشهور در کتاب «طلوع منابع انسانی» میگوید.
این کتاب با لحنی داستانی به روایتهایی از زندگی شخصی نویسنده پرداخته تا در خلال داستانهای او راهی برای بهبود روابط فردی خود پیدا کنیم و در راستای تبدیل جهان به مکانی بهتر قدم برداریم. همانطور که از اسم این کتاب برمیآید، موضوع آن حول «منابع انسانی» است. موقعیت شغلیای که در بسیاری از سازمانها وجود دارد و افراد آن مجموعه را هدایت میکند. اما آیا این کتاب تنها برای آنها نوشته شده است؟
در ادامه با استناد به متن کتاب جواب این سوال را خواهیم داد؛ جملهای که میگوید: «شجاعت مخاطرهآمیز است. شما باید خودتان را مطرح کنید، اگر نه، هیچوقت دیده نخواهید شد.». اگر در واژگان کمی دقیق شویم، به این نکته میرسیم که نویسنده سعی دارد تمام آحاد یک جامعه را به سمت پیشرفت سوق دهد نه تنها قشری از بدنه سازمانهای بزرگ یا حتی کوچک را.
البته لازم به ذکر است که در نهایت هدف اصلی نویسنده نشان دادن مسیری است که افرادِ حوزه منابع انسانی رفتاری مطلوبتر و موثرتر داشته باشند تا سازمان بتواند با کمک کارکنان مجموعه، هم خود را به رشد برساند، هم باعث پیشرفت و شکوفایی اعضا شود. نویسنده «طلوع منابع انسانی» تمام این موارد را در بیست و پنج فصل با عناوینی تامل برانگیز و خواندنی نوشته است. فصلهایی مثل: فرصتی به من بده، خمیرمایه باشید، یک لحظه وقت دارید؟، عروسک سرفنری نباشید، این وسط گیر افتادم و...
«تا به حال از بوی نان در حال پخت لذت بردهاید؟ عطر و بویش آنقدر جذاب است که دهانتان آب میاٌفتد و شما به دنبال منبع بو خواهید گشت. چیزی که من و برادرم عاشق کمک کردن به مادربزرگمان در پختنِ آن بودیم، نان بود. انگار بهشت را به ما هدیه داده بود؛ به خاطر اینکه با یکی از اشخاص مورد علاقهمان در حال انجام کاری بودیم، که کمک به خانه و خانواده بود. رهبری در سازمانها باید مثل نان پختن با مادربزرگم باشد. او هیچوقت دستور عمل مشخصی را دنبال نکرد، چرا که مواد اولیه و فرایند را از حفظ بود. مادرش به او آموخته بود و او هم به نوبهی خودش این روش را به ما آموخت. حتی یک قدم هم جا نیفتاد یا عجلهای نشد. در رهبری سازمانی غالباً به دلیل این فرض که هرگز وقت کافی وجود ندارد، صبر و حوصله کمرنگ دیده میشود. منابع انسانی باید مثل مادربزرگ من باشد. ما باید کسانی باشیم که فرایند را از صمیم قلب بشناسیم تا بتوانیم دیگران را به آرامش دعوت کنیم و به آنها بفهمانیم که وقت کافی وجود دارد. اگر منابع انسانی سکان هدایت را از طریق کار و تعامل خود با دیگران برعهده بگیرد، در این صورت میتواند به تعیین سرعت لازم برای وظایف محوله کمک کند. ما باید خمیرمایه باشیم. منابع انسانی میتواند به دیگران نشان دهد که آنها قبل از پیشرفت کار، مورد نیاز و مورد توجه هستند تا عنصر کلیدی را برای رهبری فراهم کنند. شما میتوانید خمیرمایه باشید. شما میتوانید همان اثر کوچکی باشید که گرهی کار را میگشاید و به جلو حرکت میدهد.»
این کتاب که توسط نشر بادکوبه چاپ شده است را میتوانید از طریق وبسایت فروشگاه بادکوبه تهیه نمایید.