از طلا گشتن پشیمان گشتهایم
در بر همان پاشنه قبلی میچرخد و صف انتظار ادامه دارد. لابد الان هم بهانه این است که به هر حال شرایط کشور جنگی است و جایی برای ایراد گرفتن وجود ندارد. البته که برای اهل فن، همیشه بهانه فراهم است.
روایت و ماجرای صدور کارتهای ملی هوشمند در ایران هم برای خودش از جمله روایتهایی است که در قرن 21 که عصر تکنولوژی و گسترش روز افزون تجارت جهانی است، به صورت طبیعی نباید رخ دهد اما همان نباید رخ دهد، هم در ایران رخ میدهد و تبدیل به جریانی عادی میشود.
کافی است، برای دریافت کارت ملی هوشمند، راهی یکی از دفاتر پیشخوان دولت شوید. شاید تمام پروسه اداری از پرداخت هزینههای رسمی تا غیررسمی گرفته تا گرفتن عکس و ثبتنام، نهایتا یک ساعت طول خواهد کشید اما پس از اینکه برگه کاغذی ثبتنام به دست شما رسید، هیچ مدت زمانی را نمیتوانید در نظر داشته باشد که طی آن زمان کارت ملیتان را دریافت کنید. یک ماه، دو ماه، یک سال، دو سال؟ هیچ چیز مشخص نیست. شما وارد صف انتظار شدهاید.
البته نکته جالب توجه این است که وقتی که در صف انتظار قرار دارید، وارد سایت پیگیری صدور کارت ملی که میشوید، کد رهگیری را که میزنید جوابی دریافت نمیکنید که اصلا کارت ملی هوشمند شما در چه مرحلهای قرار دارد و صفحه سایت با زبان بیزبانی به شما میگوید: « انشالله صادر خواهد شد.» و اگر باز هم سوالتان را تکرار کنید، ممکن است، جواب دهد: « عجله کار شیطان است، بالاخره یک روز صادر میشود»
چرایی تاخیر در صدور کارت ملی هوشمند را پیش از این شنیده بودیم و میدانستیم که بحث تراشه وجود دارد اما حقیقت امر این بود که تصور میکردم آن بحث تراشه برای اوایل ماجرای هوشمند شدن کارتهای ملی بود و تا به الان باید حل شده باشد، اما تا به همین امروز، نزدیک به 15 ماه است که نویسنده این چند سطر، منتظر دریافت المثنی کارت ملی هوشمند خود است و مانند همه ایرانیها، نمیداند سرانجام این کارت چه زمانی آماده خواهد شد.
این انتظار، منجر به این شد که جستجویی در اخبار داشته باشم تا ببینم دلیل دیگری برای طولانی شدن عدم صدور وجود دارد؟ به مصاحبهای در اوایل زمستان سال 1404 برخورد کردم که یکی از مسئولان سازمان ثبت احوال باز هم تکرار کرده بود مشکل اصلی در تامین بدنه و تراشه است و البته تاکید کرده بود موضوع در حال پیگیری است و پیشبینی میکنند که اگر مشکل تامین برطرف شود، طی سه الی چهار ماه عقبافتادگیها جبران خواهد شد. پس احتمالا مشکل حل نشده است.
به هر ترتیب، در بر همان پاشنه قبلی میچرخد و صف انتظار ادامه دارد. لابد الان هم بهانه این است که به هر حال شرایط کشور جنگی است و جایی برای ایراد گرفتن وجود ندارد. البته که برای اهل فن، همیشه بهانه فراهم است. یک روز تحریم و یک روز جنگ، الان هم که هر دو عامل را با هم داریم و همه چیز دست به دست هم میدهد. این وسط مردم چه کنند؟ مثل همیشه چارهای جز صبر وجود ندارد.
مصیبتهایی که در مسیر دریافت کارت ملی هوشمند دیدهایم، بیشتر من را یاد ایام قدیم انداخت، زمانی که شناسنامههای قرمز رنگ و دستنویس ساده وجود داشت و با همانها کارمان راه میافتاد و خبری از بدنه و تراشه و انتظار طولانی برای دریافت مدرک هویتی، نبود. تکنولوژی روز جهان را نخواستیم، همان شناسنامههای قدیممان را پس دهید. از طلا گشتن پشیمان گشتهایم؛ مرحمت فرموده ما را مس کنید.
به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید
به کانال بله هم میهن بپیوندید
به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید
