تاوان کشتن دختر بیپناه
اگر دختر بیپناهی را کشتید، دیگر منتظر آرامش نباشید. ذره ذره طوفان به پا میشود و آیندهتان را تلخ و نابود میکند.
قتل دختر بیپناه آرامش را از شما میگیرد. زنده هستید اما زندگی نمیکنید. به خاطر تعصب، آبرو، غیرت، ناموس و.... و هر چه که باشد، دختر را که بکشید، دودمانتان را به باد میدهد.
این برداشتی از فیلم " خانه پدری" ساختهی کیانوش عیاری در سال ۱۳۸۹ است.
در فیلم سینمایی "خانه پدری" داستان در یک بازهی زمانی ۷۰ ساله میگذرد. پس از کشته شدن دختر توسط پدرش ( با بازی مهران رجبی) و برادر کوچکتر از خودش، در سال ۱۳۰۸ تا سال ۱۳۷۹، این خاندان با ناآرامی وچالش دایمی روبرو میشود. سایهی مرگ دختر نسل به نسل بر سرشان ایستاده و رهایشان نمیکند. در این چند دهه خانواده دیگر روی آسایش را به خود نمیبیند.
داستان اینچنین است که در دهه اول ۱۳۰۰ شمسی پدری به دخترش سوءظن پیدا می کند. آبرو و غیرت و تعصب مردانه مرگ دختر را رقم میزند. قبری در زیرزمین منزل میکَنَند و با دستهی هاون بر سر دختر میکوبند و خونش را بر زمین جاری میکنند و در وسط اطاق پنهان از چشم دیگران دفناش میکنند. این اتفاق بصورت راز میماند، پدر و پسر به خود میبالند که با این قتل غیرت خود را نشان داده، آبروی خانواده را حفظ کردهاند.
ده دقیقه نخست فیلم که با تعقیب و گریز همراه است و در نهایت مرگ و دفن دختر را رقم میزند، نفسها را در سینه حبس میکند. بقیه فیلم که ریتم کندتری دارد، با زندگی چند نسل خانواده کسل و بینشاط همراه است. گاهی اتفاقی رخ می دهد و راز مرگ افشا میشود و روزگارشان را تیره و تار میکند. در باره این فیلم نقدها و تحلیل های زیادی نوشتهاند. در اینجا قصد نقد یا تحلیل فیلم را ندارم.
بیننده با دیدن این فیلم سینمایی مستند گونه، با خود میگوید انسان چه موجودی است که به خود اجازه میدهد چنین بی رحمانه مرگ دیگری، مرگ دختری تنها و بیکس، را رقم میزند و حتی به عمل خود میبالد که مثلا آبروی خانوادگی را حفظ کرده است.
ساختار مستند گونهی فیلم کیانوش عیاری به ما یادآور می شود؛ اگر دختر بیپناهی را کشتید، دیگر منتظر آرامش نباشید. ذره ذره طوفان به پا میشود و آیندهتان را تلخ و نابود میکند.
فیلم سینمایی خانه پدری سه بار از سوی دستگاه ممیزی وزارت ارشاد توقیف شد و در نهایت با اصلاحاتی اجازه اکران یافت. این فیلم یکی از بهترین فیلمهای تاریخ سینمای ایران است.
*منبع: کانال تلگرامی نویسنده