تصویری که در نسخه ایرانی شام آخر میبینید تقریباً سالهاست که هر هفته یکی دو بار تکرار میشود. در این قاب و هزار قاب دیگر نه کسی به دیگری اشاره میکند، نه کسی فکر میکند، نه حتی کسی میخواهد از حق خود یا دیگری دفاعی کند.
در بخش استانداردهای بینالمللی رئیس دولت باید که از جهان و مناسباتش شناخت کافی داشته باشد و بتواند بر اساس مذاکره و تعامل سازنده با دیگر کشورها چرخ مملکت را بچرخاند. معیارهای عملکردی رئیسجمهور استاندارد با نتیجه گرفتن ملموس و قابل سنجش در دوران مسئولیت قابل پیگیری است.
تصویری که میبینید در حاشیه افتتاح نمایشگاه «ویتنام؛ زیبایی و نشاط جاودانه» که این روزها در ایستگاه مترو تجریش برقرار است گرفته شده. ظاهراً این نمایشگاه با هدف گسترش تعاملات فرهنگی و هنری میان ایران و ویتنام برگزار شده است. نکته اما اینکه از روی همین عکس و باقی فریمهای گزارش تصویری مشخص است که نهتنها نشاطی حاصل نشده که اتفاقاً حلقه مفقوده این نمایشگاه تعامل فرهنگی است.
آنقدر شیرازی شدهام که میدانم اگر حالت کمی گرفته باشد میتوانی به حافظیه بروی و کنار آب رکناباد بنشینی تا حالت سر جایش بیاید.
دیروز که عکس یک روزنامه فرهیختگان را دیدم اول به این فکر کردم که چرا رئیس دانشگاهی که تازه منصوب شده است و چهره شناختهشدهای در عرصه عمومی ندارد باید طرحی از صورتش در صفحه اول گذاشته شود.
به عکسهای کشتیها نگاه میکردم و اسم یکی از همکلاسیهایم را رویشان میگذاشتم. آنها حتماً میدانستند که به ساحل غزه نمیرسند. میدانستند که جهان کثافتتر از آن است چشمش را باز کند و حقیقت را ببیند.
حکایت این عکس با باقی فریمهای گزارش تصویری مرزبانان پاسگاه مرزی «نامانلو» زمین تا آسمان فرق دارد.
به عکس نگاه میکنم و زیر لب میخوانم، پیرم ولی گاهی دلم یاد جوانی میکند
این روزها نمدمالی بهعنوان بخشی از میراث فرهنگی ایران باقی مانده است. به رد چشمهای «اکبر پیراحمدی» بعد از ساختن شاهکارش نگاه کنیم و قدر این استادهایی که نمیگذارند علم بالابلند یک صنف زمین گذاشته شود را بدانیم.
داشتن مشاور نسل زدی برای دولت واجب است بر منکرش لعنت. اما حقیقت این است که اگر به رفتار، ظاهر و سکنات جناب مشاور نگاه کنیم ایشان در بهترین حالت میتواند مشاور نسل «وای» باشد.
