از قدرت تا عزلت/ درباره آیتالله حسینعلی منتظری شانزدهسال پس از درگذشت او
شانزدهمین سالگرد درگذشت آیتالله حسینعلی منتظری مناسبت یا بهانهای است برای روایتِ گذرای زندگی مردی با سهگانهای شامل رنج و محنت، قدر و قُدرت و سرانجام عزل و عُزلت.
شانزدهمین سالگرد درگذشت آیتالله حسینعلی منتظری مناسبت یا بهانهای است برای روایتِ گذرای زندگی مردی با سهگانهای شامل رنج و محنت، قدر و قُدرت و سرانجام عزل و عُزلت.
احمد شاملو البته تنها شاعر نبود و به تعبیر دکتر شفیعیکدکنی مختلفالاضلاع بود - فرهنگنویسی و روزنامهنگاری یا ترجمه و فعالیت اجتماعی و مدنی و موضعگیری. ز این رو میتوان سراغ چند فقره سرزنش رفت و مشخصاً از یکی که انگ بیگانگی با ایراندوستی به سبب باور به انسانگرایی و جهان وطنی است رفع اتهام کرد.
عیدی سال ۸۴ با ظاهری موجه، درعمل برای مردم بسی گران تمام شد و حالا کار بهجایی رسیده که سخنگوی دولت میگوید، ریشه ناترازی ۳۰ هزار مگاواتی برق را هم باید در آن مصوبه یا تصمیم جُست. کاهش فاحش قدرت خرید مردم، مجال افزایش بیشتر را از دولت سلب کرده، ولی این بادهها هم کی به مستی هزینههای دولت کفاف میدهد؛ درحالیکه با محاسبه ساده میتوان دریافت پنجهزار تومان هم چاره کار نیست و بیشازآن هم خارج از توان مردم است.
وقتی مرخصی به مصطفی تاجزاده در پی درگذشت برادر را مشکوک میدانند و تا به زندان بازنگشت آسودهخاطر نشدند که کاسهای زیر نیمکاسه است شک به آلبوم شروین جای خود دارد. اصلاحطلبان یا اعتدالگرایی ایرانی تا اطلاع ثانوی چارهای ندارد که بین این دو خط موازی فعالیت کند؛ دو خط که گاه به هم میرسند یا از یار کمکی هم بهرهمند میشوند.
دریغ امروز و ۸۸ سال پس از قتل سیدحسن مدرس در کاشمر یا ۴۷ سال بعد از انقلابی که نام او را زنده کرد و همواره به عنوان الگو و شاخص معرفی شده اما این است که باید فانوس برداریم و در پارلمانی که به خاطر یادآوری نام او به بهارستان بازگشته دنبال مدرس بگردیم.
در بیستوهفتمین سالگرد کاردآجین شدن فروهرها در امنترین جای ممکن (خانه)، سِزَد که به یاد آن دو - داریوش فروهر و پروانه اسکندری- یا اشاره به آن سوی ماجرا - سعید امامی- بسنده نشود بلکه از یادگار زوج مصدقی بگوییم که در جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل حساب خود را از اپوزیسیون ضدمیهنی جدا کرد و یک دَم با دشمنان ایران همآوا نشد.
چه باران باریده باشد و چه نه توجه دادن آیتالله جوادیآملی به احقاق حق و رفع ستم و اقامه عدل بسی دلنشینتر از ربط دادن به نوع پوشش است چراکه بیم آن میرود به جای یکی از شقوق ستایش و نیایش و خواهش نکوهش و سرزنش نشیند.
در روزهای اخیر شماری از فعالان مدنی و رسانهای با گرایش چپ و با یک تریبون مشخص (پایگاه نقد اقتصاد سیاسی) به دلایلی که واقعاً بر این نویسنده روشن نیست و اعلام هم نشده بازداشت شدهاند و امضاکنندگان این بیانیه خواستار آزادی و ارائه توضیح درباره چرایی آن شدهاند.
از ۱۳ آبان ۱۳۵۸ خورشیدی - روز اشغال سفارت آمریکا در تهران- به عنوان نقطهٔ شروع تنش میان دو دولت جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده یاد میشود.
در فضای بعد از جنگ ۱۲ روزه هیچ گفتمانی به اندازه ملیگرایی و میهندوستی همه ایرانیان را متحد و یکپارچه نگاه نمیدارد و کلمه «ملی» نه تنها قبحی ندارد که صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران که به مظاهر ملی نمیپردازد اما از ایران و ایران جان میگوید خود را «رسانه ملی» لقب داده و امر ملی به یگانه موضوع مورد اشتراک همه نحلههای سیاسی بدل شده است.