شکاف برداشتها در میان مسلمانان، گاهی چندان گسترده نیست و زمینههای اشتراک فربهتر از افتراق مینماید. میدانیم اما مواقعی نیز فاصله میان تفاسیر و تعارضها، دریایی از خون بوده است. بنگرید به نزاعی که خوارج با مخالفان خود ازجمله علیبن ابیطالب داشتند یا فاجعهای که در صحرای کربلا رقم خورد.
سیوششمین نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران چهارشنبه، ۱۷ اردیبهشتماه در مصلی تهران و با شعار «برای ایران بخوانیم» افتتاح شد؛ رخدادی که تا شنبه ۲۷ اردیبهشتماه ادامه خواهد داشت و در آن بیش از ۲۳۰۰ ناشر داخلی و ۴۹ ناشر خارجی حضور دارند.
شماره ۳۹ مجله «تجربه» بهتازگی روی دکههای مطبوعات آمده است. عکس یک جلد این مجله به اکتای براهنی اختصاص پیدا کرده؛ کارگردانی که در چند ماه اخیر و پس از فقط یک سانس اکران فیلم «پیرپسر»، توجهها را به خودش جلب کرده و بسیاری امیدوار شدهاند که حالا میشود نام او را نیز به لیست سینماگران جوان و خوشفکر سینمای ایران افزود.
گفتمانی در این مملکت شکل گرفته که موفقبودن را مساوی پولداربودن میداند و پولدار نبودن را نتیجه کمعقلی، تنبلی و هزار جور رذیلت دیگر که انگار فقط در وجود فقرا رخنه کرده است. این روایت، اگر هم کاملاً خطا نباشد، حتماً ناقص است و باید آن را با ایده «فقر احمق میکند» تکمیل کرد.
با اعلام دانشگاه کلمبیا، برگزیدگان جایزه پولیتزر ۲۰۲۵ مشخص شدند؛ جایزهای مختص حوزههای روزنامهنگاری، ادبیات، نمایش و موسیقی که از سال ۱۹۱۷ با نظارت این دانشگاه و به افتخار بنیانگذار آن، جوزف پولیتزر به روزنامهنگاران، نویسندگان، شاعران و موسیقیدانان اهدا میشود و بیراه نیست اگر آن را معتبرترین جایزه روزنامهنگاری جهان بدانیم.
نوک تیز پیکان نقد هابرماس، متوجه قضیه پراکندگی و نبود امکان تشخیص درست از نادرست یا دروغ از راست است. میتوان گفت که هیچ نظمی برای این در نظر گرفته نشده است. هابرماس مخالف رسانههای جدید نیست، اما میگوید که هنوز نظمی برای این شکل از ارتباط در حوزه دیجیتالی پیدا نشده است.
سیدمحمد آلمهدی معتقد است: «شکست ۱۹۶۷ میلادی اعراب از اسرائیل، تنها شکست نظامی یک یا چند دولت عرب از اسرائیل نبود، چیزی فراتر از یک شکست، یک فروپاشی و جایگشت معرفتی و اپیستمولوژیک بود که کنار رفتن گفتمان مسلط آن زمان را در پی داشت. از این رو، نسل اندیشمندان پس از شکست ژوئن ۶۷، نسل دیگری از اندیشمندان بود».
میدانیم که وقتی صحبت از قدرتهای دریایی در تاریخ بشر میشود، نگاهها نخست به نیروی دریایی قدرتمند هخامنشیان بازمیگردد؛ حکومتی که نهفقط مصر تا افغانستان امروزی را زیر سیطره خود داشت، بلکه به تعبیر هگل برای اولینبار در تاریخ جهان، نخستین امپراتوری راستین و حکومت کامل متشکل از عناصر ناهمگن را بنیاد گذاشت.
اگر وضعیت تخاصمی جمهوری اسلامی با کشورهایی چون اسرائیل و سرمایهگذاری اسرائیل روی جنگ سایبری را نیز بدین عوامل بیفزاییم، آنگاه درمییابیم که در نظریه امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران، سرمایهگذاری روی امنیت سایبری باید یکی از مهمترین اولویتها باشد.
لابد این شعر سهراب سپهری را شنیدهاید: «من قطاری دیدم که سیاست میبرد و چه خالی میرفت». در سالهای اخیر بارها در شبکههای اجتماعی دیدهام که بسیاری از مردم نومید از سیاستمداران، این قطعه را به اشتراک گذاشتهاند.
