محسن سلیمانی‌‏فاخر

محسن سلیمانی‌‏فاخر

منتقد و نویسنده

مقالات
  • وقتی بدن طبیعی از مُد می‌افتد/تحلیلی از صنعت زیبایی، اقتصاد توجه و ذائقه‌ مصرفی در ایران

    وقتی بدن طبیعی از مُد می‌افتد/تحلیلی از صنعت زیبایی، اقتصاد توجه و ذائقه‌ مصرفی در ایران

    زیمل معتقد بود انسان مدرن در «تراکم تحریکات» زندگی می‌کند؛ جهانی‌که در آن ظاهر، نخستین و آسان‌ترین کد برای جلب‌توجه است. در چنین شرایطی، بدن واقعی که حامل نشانه‌های طبیعی و گاه ناهماهنگ زیستی است، در رقابت با بدن‌های صیقل‌خورده و استانداردشده شکست می‌خورد.

  • تاکستان بی‌ثمر/درباره تعدد جشنواره‌های سینمایی که هیچ کارکردی ندارند

    تاکستان بی‌ثمر/درباره تعدد جشنواره‌های سینمایی که هیچ کارکردی ندارند

    در سال‌های اخیر، کثرت جشنواره‌های سینمایی به پدیده‌ای بدل شده که بیش‌ازآن‌که بازتاب‌دهنده پویایی فرهنگی باشد، نشانه‌ای از بی‌برنامگی، رزومه‌سازی و هدررفت منابع عمومی است.

  • لاک‌پشت؛ روان‌پریشی انسان مدرن در آیینه جامعه

    لاک‌پشت؛ روان‌پریشی انسان مدرن در آیینه جامعه

    فیلم «لاک‌پشت» اثری است درباره‌ روان انسان معاصر؛ انسانی‌که در میان فروپاشی‌های درونی و بیرونی‌اش، میان واقعیت و خیال سرگردان است.

  • کاسبی با رویا؛ بازار سیاه آموزش بازیگری

    کاسبی با رویا؛ بازار سیاه آموزش بازیگری

    بازار آموزش بازیگری در سال‌های اخیر به صحنه‌ای از فریب، سوداگری و سوء‌استفاده از شوروشوق جوانان بدل شده است. آموزشگاه‌هایی که در ظاهر عنوان فرهنگی بر پیشانی دارند، در عمل به بنگاه‌های معاملاتی تبدیل شده‌اند؛ بنگاه‌هایی که نه تربیت هنرمند، بلکه فروش رویا را هدف گرفته‌اند.

  • سقوط به‌‌مثابه انتقام/ درباره واکنش‌ها به ماجرای پژمان جمشیدی

    سقوط به‌‌مثابه انتقام/ درباره واکنش‌ها به ماجرای پژمان جمشیدی

    خشم مردم درواقع واکنشی است به همین فروپاشی تصویر؛ جامعه‌ای‌که سال‌ها فریب پرستیژ و موفقیت را خورده، اکنون با افشای هر چهره، می‌خواهد فاصله‌ی میان بودن و وانمودکردن را انتقام بگیرد. در چنین شرایطی، «برداشت از خود» دیگر متعلق به فرد نیست، بلکه به میدان داوری جمعی سپرده می‌شود؛ میدانی‌که در آن مرز میان عدالت و انتقام، حقیقت و لذت سقوط دیگری، به‌طرز خطرناکی درهم‌می‌آمیزد.

  • ما و خودزنی‌های همیشگی‌مان

    ما و خودزنی‌های همیشگی‌مان

    در جلسه نقد فیلم «تهران، طهران» به مناسبت بزرگداشت هفته تهران در فرهنگسرای اندیشه، گفت‌وگویی میان حاضران درگرفت که خودِ ماجرا از فیلم جذاب‌تر بود.

  • قربانی نجیب

    قربانی نجیب

    درگذشت ناصر تقوایی نه‌تنها فقدان یک کارگردان مؤلف است. تقوایی از نسلی بود که هنوز باور داشت سینما تنها ابزار سرگرمی نیست، بلکه نوعی اندیشیدن جمعی است.

  • تماشاگرِ بی‌حقوق

    تماشاگرِ بی‌حقوق

    در روزگاری که مخاطب نه‌فقط بیننده، بلکه کنشگرِ عرصه فرهنگی است، اتفاقاتی از جنس تعویق، توقف یا ناتمام ماندن سریال‌هایی چون «کنکل» و «جزر و مد» چیزی فراتر از یک مسئله فنی یا تولیدی است.

  • چهار قضیه معروف و فیلم‌های «ناجور» این روزها

    چهار قضیه معروف و فیلم‌های «ناجور» این روزها

    فیلم «ناجورها» در ظاهر می‌خواهد یک کمدی اجتماعی باشد، اما درعمل، چیزی نیست جز ترکیبی شتاب‌زده و ناکام از ایده‌های پراکنده.

  • ملت بر پرده سینما/نظریه «جماعت‌های خیالی» آندرسون و فیلم «آژانس شیشه‌ای» حاتمی‌کیا

    ملت بر پرده سینما/نظریه «جماعت‌های خیالی» آندرسون و فیلم «آژانس شیشه‌ای» حاتمی‌کیا

    وقتی بندیکت آندرسون در کتاب معروف خود «جماعت‌های خیالی» (۱۹۸۳) از ملت به‌عنوان یک برساخته فرهنگی سخن گفت، بسیاری شگفت‌زده شدند. او ملت را، نه یک حقیقت طبیعی و ازلی، بلکه یک تخیل جمعی دانست؛ تخیلی که مردم را در کنار هم قرار می‌دهد بی‌آنکه هرگز یکدیگر را بشناسند.