چالش امضا
می توان حدس زد که مخالفان یادداشت تفاهم ۲۸ خرداد و منتقدان آن منتظر بودند یا ترجیح می دادند رهبری نظام در پیام تازه خود فرمان خروج از آن توافق را صادر یا پایان آن را اعلام می کرد اما...
می توان حدس زد که مخالفان یادداشت تفاهم ۲۸ خرداد و منتقدان آن منتظر بودند یا ترجیح می دادند رهبری نظام در پیام تازه خود فرمان خروج از آن توافق را صادر یا پایان آن را اعلام می کرد اما چنین مفهومی از آن مستفاد نمی شود و تاکید اصلی بر نامعتبر بودن امضای ربیس جمهوری آمریکاست با استناد به نقض همین توافق.
بدین ترتیب دونالد ترامپ یا با ادامه تعرضات و تجاوزات بر این گزاره مهر تایید خواهد زد یا با بازگشت به آن می کوشد امضای خود را معتبر جلوه دهد.
با این نگاه به جای خروج یا اعلام پایان توافق می توان از آن به عنوان سندی برای اثبات "چهره واقعی و بد عهدی آمریکا" بهره برد؛ همان گونه که در پیام منعکس شده است.
پیام های آیت الله سید مجتبی خامنه ای البته چند بخش دارد و به جز دال مرکزی می توان برداشت های مختلف داشت.
در این پیام هم تاکید اصلی بر دو موضوع وحدت و پرهیز از تفرقه و تنازع از یک سو و درس های فراموش نشدنی به متجاوزان از سوی دیگر است و البته امضای نامعتبر رییس جمهوری آمریکا.
همچنین ضرورت اعتماد به مسوولان در عین انکار نکردن انگیزه خیرخواهانه برخی از منتقدان اما انتظار مخالفان هم برآورده نشده که پایان توافق اعلام شود بلکه رییس جمهوری آمریکا به چالش کشیده شده تا بداند با ادامه رفتارهای کنونی اعتبار امضای خود را زیر سوال می برد.
مخالفان و رادیکال ها هم البته می توانند بگویند اشاره مجدد به این که توافق بین دو رییس جمهوری ایران و آمریکا صورت پذیرفته و این که به شورای عالی امنیت ملی اشاره نشده و تعابیری چون "بعضی از پیشروان بصیرت" نشان دهنده آن است که آنان راه به خطا طی نمی کنند.
این یادداشت، نفیا و اثباتا در این باره مدعایی ندارد بلکه بر آن است تصریح کند انتظار آنان برای فرمان خروج از توافق یا اعلام پایان آن برآورده نشده چرا که امضای رییس جمهوری ایران به عنوان عالی ترین مقام رسمی کشور پس از رهبری با اتکا به عالی ترین نهاد اجماعی با امضای اکثریت قاطع اعضای آن و نیز امضای میانجی (نخست وزیر پاکستان) نیز پای آن است.
چالش با ترامپ بر سر اعتبار امضا او را وامی دارد یا نقض را به گردن طرف مقابل بیندازد و در این صورت باید در پاسخ به مدعای او دلایل و قرائن ارائه کنند یا به میانجی بسپارند تا حل و فصل کند یا بی توجه به همین مسیر ادامه می دهد ولی هیچ کس حاضر نیست امضای خود را بی اعتبار بداند و به همین خاطر انتظار رادیکال ها برای خروج از توافق بلاوجه است و نشان می دهد انتقاد آنان به روحانی دایر بر این که چرا ایران رفتاری مشابه ترامپ در خروج از برجام نشان نداد هم مصلحت اندیشانه نبوده است.
ضمن این که در این فقره تجربه اندوخته شده و هر بخش کار خود را در عین هماهنگی انجام می دهد.
در هر سناریو همچنان باید از یادداشت تفاهم ۲۸ خرداد دفاع کرد. یادداشتی که امضای دونالد ترامپ پای آن است و این بار فرمانی را برای متعهد نبودن به توافق به ایران امضا نکرد بلکه در اعلام تعهد امضا کرد و همین را باید به او و مدعیان دشمنی با او در داخل یادآوری کرد.