نسل زدهایی که باور دارند هرگز نمیتوانند بازنشسته شوند و زندگی آرامی داشته باشند
تعداد فزاینده ای از نسل زد دیگر به بازنشستگی ایمان ندارند و مطمئنند هرگز نخواهند توانست کار را کنار بگذارند.
به گزارش هممیهن آنلاین و به نقل از یورو نیوز، تا حالا طرفداران جنبش «فایر» (استقلال مالی، بازنشستگی زودهنگام) را دیدهایم، اما حالا ممکن است با تعداد بسیار بیشتری از «نردها» روبهرو شویم؛ سرنام گروه جمعیتیای که هرگز بازنشسته نمیشوند.
این اصطلاح به تعداد رو به افزایش افراد نسل زد و هزاره در بریتانیا و اروپا اشاره دارد که احساس میکنند هرگز توانایی بازنشسته شدن نخواهند داشت و در نتیجه معتقدند پسانداز برای بازنشستگی چندان معنا و فایدهای ندارد.
یک پژوهش تازه از سوی «پیپلز پنشن»، یکی از بزرگترین صندوقهای بازنشستگی محلکار در بریتانیا، نشان داده است 47 درصد از افراد نسل زد 18 تا 27 سال، هیچ مشارکتی در پسانداز بازنشستگی خود ندارند.
با وجود دههها کاری که پیش روی آنهاست، 12 درصد، معادل حدود 2.2 میلیون جوان، پسانداز برای دوران بازنشستگی را کاملا کنار گذاشتهاند چون گمان میکنند مجبورند تا آخر عمر کار کنند.
این تغییر نگرش عمدتا از بحران هزینههای زندگی در بخشهای مختلف جهان ناشی میشود؛ بحرانی که دستیابی به نقاط عطف سنتی زندگی مثل خرید خانه، ازدواج، بچهدار شدن و بازنشستگی را برای بسیاری از جوانان دور از دسترس کرده است.
رکود دستمزدها و موجهای پیاپی و غافلگیرکننده تعدیل نیرو، بهویژه در بخشهایی مثل فناوری، در کنار بیثباتیهای ژئوپلیتیک که به تورم دامن زده، به این نااطمینانی دامن زده است.
در حالی که عوامل اجتماعیاقتصادی و ژئوپلیتیک به افزایش شمار «نردها» کمک کردهاند، یکی دیگر از عوامل مهم، ازهمگسیختن ارتباط بخش خدمات مالی با جوانان و شیوه صحبت کردن با آنها درباره این مسائل بوده است.
شکاف رو به گسترش
نتایج این نظرسنجی نشاندهنده شکافی عمیق میان جوانان و بخش خدمات مالی است؛ 36 درصد گفتهاند این بخش مزایای پسانداز برای بازنشستگی را بهدرستی توضیح نمیدهد.
از میان این افراد، 27 درصد احساس میکنند شرکتها بیشتر به فروش محصولات خود اهمیت میدهند تا آموزش و افزایش آگاهی، و 16 درصد نیز زبان پیچیده و اصطلاحات تخصصی را آزاردهنده میدانند.
حدود 20 درصد از افراد نسل زد نیز گفتهاند ارائهدهندگان خدمات مالی اغلب بازنشستگی را موضوعی بیربط و خستهکننده جلوه میدهند.
در حالی که تنها 13 درصد از نسل ایکس و نسل انفجار جمعیت معتقدند شرکتهای بازنشستگی بهدرستی توضیح نمیدهند چرا بازنشستگی و پسانداز برای جوانان مهم است، 29 درصد از نسل زد چنین نظری دارند.
حدود 17 درصد از نسل زد همچنین بر این باورند که شرکتها از کانالهای ارتباطیای که آنها در آن فعالاند استفاده نمیکنند، در حالی که در نسلهای قبلی تنها 4 درصد چنین احساسی دارند.
حدود 70 درصد از پاسخدهندگان نسل زد گفتهاند اگر میدانستند شروع پسانداز در دهه 20 زندگی میتواند در مقایسه با شروع در دهه 30، ارزش صندوق بازنشستگی آنها را احتمالا دو برابر کند، پسانداز خود را زودتر آغاز میکردند.
بهطور مشابه، 63 درصد گفتهاند وقتی فهمیدهاند معافیتهای مالیاتی و سهم کارفرما میتواند پسانداز آنها را بهطور قابل توجهی تقویت کند، انگیزه بیشتری پیدا کردهاند.
کرستی راس، مدیر محصول پیپلز پنشن، در بیانیهای گفت: «در دنیایی که اخبار منفی مالی بر بحثهای بازنشستگی سایه انداخته، پساندازکنندگان جوان دیگر گوش نمیدهند. پژوهش ما نشان میدهد مشکل بیتفاوتی آنها نیست، بلکه پیامها کار نمیکند. راهبردهای ترساندن و استفاده از زبان پیچیده، درست همان گروهی را پس میزند که باید به آنها دسترسی پیدا کنیم.»
او افزود: «آنچه اثرگذار است صداقت، سادگی و توصیههای عملی است؛ توصیههایی که نشان دهد چگونه گامهای کوچک امروز میتواند فردا تاثیر بزرگی داشته باشد.»
چه چیزی میتواند کمک کند؟
یکی از محبوبترین راهحلهایی که نسل زد مطرح کردهاند، استفاده از نوارهای ساده پیشرفت یا ابزارهای پیگیری هدف بوده است؛ گزینهای که 31 درصد به آن اشاره کردهاند.
حدود 26 درصد گفتهاند میخواهند بدانند میتوانند با مبالغ بسیار کم شروع کنند، و 23 درصد خواستار مثالهای بیشتری از کارهایی شدهاند که همسنوسالهایشان انجام میدهند.
برای 22 درصد، ارائه گامهای روشن و کوتاه برای دنبال کردن مفید است و برای 19 درصد، داستانهای سبکتر و قابل ارتباط میتواند تفاوت ایجاد کند.
با توجه به این بازخوردها، پیپلز پنشن کارزار تازهای به نام «Pension Drop» به راه انداخته تا با استفاده از اینفلوئنسرهای شبکههای اجتماعی، رویدادهای ویژه و چهرههای سبک زندگی، مردم را بیشتر به صحبت درباره بازنشستگی ترغیب کند.
یان استیرلینگ، کمدین، مجری تلویزیونی و سفیر کارزار «Pension Drop»، در توضیحی که پیپلز پنشن منتشر کرده، گفت: «وقتی به گذشته نگاه میکنم، واقعا دلم میخواهد ای کاش زودتر شروع کرده بودم. کنار گذاشتن حتی مبالغی در دهه 20 یا 30 زندگی میتواند در سالهای بعد تفاوت عظیمی ایجاد کند؛ صحبت از دهها هزار پوند است. و میدانم مردم این روزها واقعا در تنگنا هستند، پول کم است و حتی تجملات کوچک مثل یک غذای آماده میتواند بزرگ به نظر برسد.»
او ادامه داد: «اما واقعیت این است که تامین صندوق بازنشستگی تماما بر دوش خودتان نیست. چیزهایی مانند سهم کارفرما و معافیتهای مالیاتی میتواند به شما کمک کند، بنابراین حتی مبالغ کوچک بیشتر از آنچه فکر میکنید رشد میکند. این موضوع لزوما به معنای چشمپوشی از امروز نیست، بلکه به معنای تصمیمهای هوشمندانه است تا فردا چیزی را از دست ندهید.»
استیرلینگ همچنین به جوانان توصیه کرد چند گام عملی بردارند؛ از جمله این که بررسی کنند ارائهدهنده بازنشستگی آنها چه نهادی است و آیا بیش از یک صندوق بازنشستگی دارند یا نه.
او تاکید کرد اهمیت دارد که افراد حداقل به اندازه سهمی که کارفرما حاضر است بپردازد، در صندوق خود مشارکت کنند تا پولی روی میز باقی نماند، و همچنین با هر افزایش حقوق و هر پاداش، سهم بازنشستگی خود را نیز افزایش دهند.