چرخش راهبردی ونزوئلا؛ از فاصله با تهران تا تلاش برای نزدیکی به تلآویو
دولت موقت ونزوئلا پس از کنار رفتن نیکولاس مادورو، با هدف تضمین بقای سیاسی و جلب نظر واشنگتن، راهبردی جدید مبتنی بر عملگرایی در پیش گرفته که محورهای اصلی آن شامل عادیسازی روابط با اسرائیل، کاهش همکاری با ایران و حزبالله و همسویی با سیاستهای منطقهای آمریکا است.
به گزارش هممیهن آنلاین به نقل از خبرآنلاین و ترجمه از الجزیره، شش ماه پس از تغییرات سیاسی در کاراکاس و روی کار آمدن «دلسی رودریگز»، موازنه قدرت در آمریکای لاتین شاهد تحولی چشمگیر به نفع واشنگتن بوده است. رودریگز در تلاش است تا با عبور از میراث سوسیالیستی دوران هوگو چاوز و مادورو، دولتی عملگرا ایجاد کند که با نظم جدید منطقهای مورد نظر آمریکا همسو باشد.
یکی از جدیترین تغییرات در کاراکاس، چرخش در قبال اسرائیل است. در حالی که دولتهای پیشین ونزوئلا اسرائیل را «دشمن صلح» خوانده و روابط دیپلماتیک را قطع کرده بودند، رودریگز با پیامهای آشتیجویانه به جامعه یهودیان، تمجید از تیمهای امدادی اسرائیل پس از زلزله اخیر و خودداری از محکومیت حملات اسرائیل، مسیر عادیسازی روابط را هموار کرده است.
این تحولات با فاصله گرفتن از تهران نیز همراه بوده است. دولت جدید ونزوئلا برخلاف رویه گذشته، در قبال تنشهای ایران و آمریکا موضعی منفعل اتخاذ کرده و حتی با استرداد افرادی که از سوی واشنگتن به همکاری با حزبالله متهم شده بودند، تلاش دارد نگرانیهای امنیتی ایالات متحده را برطرف کند. همچنین، همکاریهای اقتصادی و امنیتی با واشنگتن، از جمله گشایش بخشهای نفت و معدن به روی سرمایهگذاران آمریکایی، نشاندهنده تلاش کاراکاس برای خروج از انزوای بینالمللی است.
تحلیلگران بر این باورند که این تغییر رویکرد نه از روی تغییرات ایدئولوژیک، بلکه راهبردی حسابشده برای بقای دولت موقت و تضعیف مخالفان داخلی است که روابط نزدیکی با لابیهای غربی دارند. با این حال، باید دید آیا کاراکاس میتواند ۲۷ سال ادبیات ضداسرائیلی حزب حاکم را پشت سر گذاشته و این چرخش مقطعی را به یک اتحاد پایدار بدل کند یا خیر.