قصه یک دست/درباره عکسی از دستهای مادری در خانه سالمندان
دست‌ها قصه‌گوهای کم‌نظیری هستند که این داستان را طی سال‌ها با حوصله‌ای کم‌نظیر آرام آرام روی پوست می‌نویسند. این‌طور می‌شود که هر چین، هر زخم و هر خط نشان از روزها و سال‌ها دارد.
امیر جدیدی
روزنامه‌نگار و عکاس
-
-
گر بر سر خاشاک یکی پشه بجنبد/ درباره عکسی از مسعود پزشکیان و رجب طیب اردوغان
ما از سِرِ درون کسی با خبر نیستیم. به همین ترتیب از مکنون قلبی پزشکیان بی‌خبریم. از روی عکس، فیلم، سخنرانی و... ظاهراً انسان افتاده‌ای است. خیلی اهل ادا درآوردن و فیلم‌بازی کردن نیست. داش مشدی راه می‌رود و گاهی وقت‌ها بی‌حوصله است. تا جایی که وقتی بسته‌ای به او می‌دهند و فکر می‌کند نباید آن را بگیرد بدون مصلحت‌اندیشی پرتش می‌کند. شاید رفتار او از نگاه ما درست نباشد که نیست. اما حقیقت این است که بهتر است به جای این میزان از زوم شدن روی یک شخصیت اجازه بدهیم خودش باشد.
-
انار آب لمبو/ درباره عکسی از دوره آموزشی تکاوران ارتش از شایان سجادیان
عکس را که دیدم رفتم به ساعت ۹:۴۵ دقیقه دهم تیرماه ۱۴ سال پیش. وضعیتم رقت‌بارتر از آن است که تصور کنید.
-
این وطن، وطن شود/ درباره عکسی از دیدار تیم منتخب فوتبال خراسان و تیم ملی ۱۹۹۸
دلم می‌خواهد که این وطن دوباره وطن شود. دلم می‌خواهد یک نفر آدم حسابی برود و منت دایی و... را بکشد و از دلشان دربیاورد.
-
شروع تلخ/درباره عکس پروفایل راننده‌های تاکسی اینترنتی
روزی که تصمیم گرفتم وارد این حرفه شوم تا خرخره زیر بدهی بودم. به هر ریسمان پوسیده‌ای که فکر کنی دست انداختم و نشد. با اندوهی وصف‌ناپذیر و در کمال ناامیدی، گوشه خیابانی ایستادم و ثبت‌نام کردم و این عکس را همان جا از خودم گرفتم. این عکس و احتمالاً عکس بسیاری از همکاران مغمومم خاطره همان شروع تلخ است.
-
نوبت «ری برند» جولانی
دیروز که دیدم روزنامه «تایمز لندن» عکسی از ابومحمدجولانی منتشر کرده و ذیلش نوشته «رهبر مؤدب سوریه به خانه می‌رود» فهمیدم که ظاهرا ً پروژه این روزهای غرب «ری‌برند» جولانی است.
-
آلودگی هوا یا ابرهای کومولونیمبوس
استفاده از عکس غیرواقعی در روزنامه تنها به شرط توضیح در کپشن عکس قابل قبول است. آن هم نه در شرایطی که گرفتن عکس آلودگی هوا از آب خوردن راحت‌تر است.
-
انحصار بدون ذوق
گاهی عکاس‌ها چون هر روز یک جای تکراری را می‌بینند توان دیدن‌شان را از دست می‌دهند. اتفاقی که برای عکاس‌های خبرگزاری میزان در این دادگاه‌ها افتاده است.
-
انتقام دم‌دستی ۲
عکس‌ها بیش از یک تصویر ساده هستند؛ تصاویر می‌توانند حامل معنا، قدرت، و گاه خاطرات جمعی مردمی شوند؛ خاطراتی که در این جور مواقع اساساً خاطرات خوشی نیستند و از بین بردن‌شان حس خوشایندی دارد.
-
انتقام دم‌دستی
به عکس‌های انقلاب‌ها، جنگ‌ها و دعواها نگاه کنید؛ اولین چیزی که توسط معترضان، انقلابیون یا شورشیان مورد هجمه و خالی کردن حرص، کینه و عقده قرار می‌گیرد، عکس است. عکس‌هایی که آزارشان به کسی نرسیده یا رسیده اما ظاهراً به دم‌دست‌ترین عنصر انتقام تبدیل می‌شوند.