روایت شاعر آوارگی؛ انتشار زندگینامه خودنوشت محمود درویش در ایران
کتاب «از بوسهای آغاز شدیم» که دربرگیرنده تنها زندگینامه خودنوشت محمود درویش، شاعر بلندآوازه فلسطینی است، با ترجمه یدالله گودرزی روانه بازار نشر شد. این اثر به بازخوانی فراز و فرودهای زندگی درویش از دوران کودکی و آوارگی تا سالهای شکوفایی ادبی در مسکو، قاهره، بیروت و پاریس میپردازد.
به گزارش هممیهن آنلاین و به نقل از ایسنا، اثر تازه منتشر شده در نشر «گویا» با عنوان «از بوسهای آغاز شدیم»، یادداشتهای خودنوشت محمود درویش را در اختیار علاقهمندان قرار داده است؛ شاعری که به نوشتن زندگینامه تمایلی نداشت و این متن، تنها مستند باقیمانده از روایت شخصی او درباره مراحل مختلف زندگیاش محسوب میشود.
درویش که در سال ۱۹۴۱ در روستای «البروه» متولد شده بود، در سن ۶ سالگی و در پی حملات نظامی، طعم تلخ آوارگی را چشید و همراه با خانوادهاش به جنوب لبنان پناه برد. او در خاطراتش از ویرانی زادگاهش سخن میگوید و تأکید میکند که پس از بازگشت مخفیانه به فلسطین، با ویرانههای روستای خود مواجه شد که به سکونتگاههای اسرائیل (موشاو و کیبوتص) تبدیل شده بود. او و خانوادهاش در آن دوران به عنوان «حاضران غایب» شناخته میشدند؛ پناهندگانی در سرزمین خود که فاقد مدارک قانونی بودند.
این شاعر برجسته، سالهایی از جوانی خود را در حیفا سپری کرد و به دلیل فعالیتهای سیاسی و ادبی، بارها تحت بازداشت و اقامت اجباری پلیس اسرائیل قرار گرفت. او در سال ۱۹۷۰ برای تحصیل راهی مسکو شد، اما تجربه حضور در اتحاد جماهیر شوروی و مشاهده شکاف میان شعارهای رسانهای و واقعیت زندگی مردم، منجر به فروپاشی آرمانهای کمونیستی در ذهن او گشت، هرچند که همچنان به سوسیالیسم وفادار ماند.
ایستگاه بعدی زندگی درویش، قاهره بود؛ جایی که او آن را نقطه عطفی در زندگی ادبی خود میداند. او در مصر با چهرههای درخشانی همچون نجیب محفوظ و یوسف ادریس آشنا شد و فعالیتهای مطبوعاتی خود را در مؤسسه الاهرام پی گرفت. پس از قاهره، او سالهای پرفراز و نشیبی را در بیروت سپری کرد و با وجود آغاز جنگ داخلی، پیوند عاطفی عمیقی با این شهر برقرار نمود که تا پایان عمر با او باقی ماند.

محمود درویش پس از اشغال بیروت توسط اسرائیل، به تونس و سپس پاریس رفت. او دوران حضور در پاریس را زمان تولد دوباره شعری خود توصیف کرده است. درویش در نهایت به رامالله بازگشت و سالهای پایانی عمر را میان امان و فلسطین در رفتوامد بود. این شاعر نامدار که در سال ۲۰۰۸ پس از یک عمل جراحی در آمریکا درگذشت، در آثارش همواره بر مفهوم «وطن» و رنج پناهندگی تأکید داشت و شعر را به عنوان سلاحی در برابر ظلم و ستم به کار میگرفت. مجموعاً ۲۶ دفتر شعر و ۱۱ کتاب نثر از او به جا مانده که به بیش از ۲۲ زبان ترجمه شده است.