کاهش فقر در مکزیک؛۱۷.۳ میلیون نفر طی هشت سال از فقر خارج شدند
بر اساس آمارهای بانک جهانی، شمار افراد فقیر در مکزیک طی فاصله سالهای ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۶ (۱۳۹۶-۱۴۰۵) حدود ۱۷.۳ میلیون نفر کاهش یافته است؛ تحولی که دولت این کشور آن را حاصل افزایش درآمد واقعی نیروی کار و گسترش برنامههای حمایتی و اجتماعی میداند.
به گزارش هممیهن آنلاین و به نقل از ایرنا به نقل از خبرگزاری پرنسا لاتینا، ویولتا واسکس-روخاس، معاون وزیر علوم، علوم انسانی، فناوری و نوآوری مکزیک، با استناد به دادههای بانک جهانی اعلام کرد که شمار افراد زیر خط فقر در این کشور از ۴۳.۹ میلیون نفر در سال ۲۰۱۸ (۱۳۹۶) به ۲۶.۶ میلیون نفر در سال ۲۰۲۶ (۱۴۰۴-۱۴۰۵) رسیده است.
وی در نشست خبری صبحگاهی دولت مکزیک توضیح داد که همزمان با آغاز به کار دولت آندرس مانوئل لوپز اوبرادور، رئیسجمهوری پیشین این کشور (۱۳۹۷-۱۴۰۳)، ۳۵.۳ درصد از جمعیت مکزیک زیر خط فقر زندگی میکردند.
به گفته این مقام مکزیکی، نرخ فقر در سال ۲۰۲۰ (۱۳۹۸) و در پی شیوع همهگیری کرونا به ۳۶.۵ درصد افزایش یافت، اما پس از آن روند کاهشی به خود گرفت؛ بهطوری که این شاخص در سال ۲۰۲۲ (۱۴۰۰-۱۴۰۱) به ۲۷.۴ درصد، در سال ۲۰۲۴ (۱۴۰۲-۱۴۰۳) به ۲۱.۴ درصد و در سال ۲۰۲۵ (۱۴۰۳-۱۴۰۴) به ۲۱.۱ درصد رسید.
واسکس-روخاس با اشاره به برآوردهای بانک جهانی افزود که انتظار میرود نرخ فقر در پایان سال ۲۰۲۶ (دی ۱۴۰۵) به ۲۰ درصد و در سال ۲۰۲۸ (۱۴۰۷-۱۴۰۸) به ۱۸.۷ درصد کاهش یابد.
وی با تأکید بر ابعاد این تحول اظهار داشت که طی هشت سال، از ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۶، نرخ فقر ۱۵.۳ واحد درصد کاهش یافته و در مجموع ۱۷.۳ میلیون نفر از جمعیت این کشور از وضعیت فقر خارج شدهاند.
کاهش نابرابری و افزایش امید به زندگی
معاون وزیر علوم، علوم انسانی، فناوری و نوآوری مکزیک که استاد و پژوهشگر کالج مکزیک نیز هست، با اشاره به دیگر شاخصهای رفاه اجتماعی گفت گزارش بانک جهانی علاوه بر کاهش فقر، از کاهش نابرابری اقتصادی و افزایش امید به زندگی هنگام تولد در این کشور حکایت دارد.
به گفته وی، بانک جهانی کاهش ۳.۴ واحدی شاخص جینی را در فاصله سالهای ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴ برآورد کرده است. همچنین امید به زندگی هنگام تولد از ۷۴.۳ سال در سال ۲۰۱۷ به ۷۵.۳ سال در سال ۲۰۲۴ افزایش یافته است.
واسکس-روخاس در ادامه تأکید کرد که گزارش منتشرشده در اکتبر گذشته (مهر-آبان)، کاهش فقر و نابرابری در مکزیک طی دوره دولتهای موسوم به «تحول چهارم» را تأیید میکند؛ روندی که با ریاستجمهوری لوپز اوبرادور آغاز شد و اکنون در دولت کلائودیا شینباوم، رئیسجمهوری کنونی این کشور، ادامه دارد.
وی دو عامل اصلی این تحول را افزایش مستمر درآمد واقعی ناشی از اشتغال و گسترش برنامههای اجتماعی عنوان کرد و افزود که این دو مؤلفه با دادهها و ارزیابیهای منتشرشده از سوی دولت مکزیک نیز مطابقت دارند.
تفاوت عملکرد دولتهای پیشین و کنونی در کاهش فقر
این مقام مکزیکی با مقایسه عملکرد دولتهای پیشین با دولتهای موسوم به تحول چهارم اظهار داشت که کاهش قابل توجه فقر در دورههای قبلی مشاهده نشده است؛ بهگونهای که از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۴ (۱۳۷۸-۱۳۹۲) و در دوران دولتهای نئولیبرال، میزان فقر تنها هشت درصد کاهش یافت.
واسکس-روخاس با وجود آنکه روش مورد استفاده در گزارش بانک جهانی، برخلاف سنجشهای ملی مکزیک، صرفاً بر مبنای درآمد است، این گزارش را بسیار مهم ارزیابی کرد؛ زیرا به گفته وی، معیاری قابل مقایسه ارائه میدهد، وضعیت ۱۴۹ کشور را بررسی میکند و از سوی یک نهاد خارجی تهیه شده است.
سهم مکزیک و برزیل در کاهش فقر آمریکای لاتین
در همین زمینه، کمیسیون اقتصادی آمریکای لاتین و کارائیب (CEPAL) نیز در گزارش سال ۲۰۲۵ (۱۴۰۴) خود از کاهش شمار افراد فقیر در این منطقه خبر داده بود.
بر اساس این گزارش، آمریکای لاتین و کارائیب در فاصله سالهای ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۴ (۱۴۰۱-۳) موفق شدند شمار افراد گرفتار فقر را ۱۲ میلیون نفر و جمعیت دچار فقر مطلق را پنج میلیون نفر کاهش دهند.
این نهاد منطقهای تأکید کرده بود که بخش عمده این کاهش به عملکرد مکزیک و در مرتبه بعد به برزیل مربوط میشود؛ بهطوری که این دو کشور بهترتیب ۶۰ و ۳۰ درصد از مجموع کاهش فقر در منطقه را به خود اختصاص دادهاند.