چند نکته درباره نشست چهار جانبه تهران

 ۱. ایران با برگزاری این نشست خارج از چارچوب پیمان مکه موافقت کرد. در واقع، تهران این ابتکار را در قالب «نشست تهران» پذیرفت، نه پیمان مکه!

۲. ایران نشست تهران را در چارچوب ایده امنیت درون‌زای منطقه‌ای تعریف کرد. به همین دلیل، پرونده‌های منطقه‌ای از جمله یمن، لبنان، فلسطین، امنیت خلیج فارس و تنگه هرمز در دستور گفت‌وگوها قرار گرفت.

۳. در این نشست درباره کاهش تنش‌های منطقه‌ای و پایان جنگ نیز گفت‌وگو شد؛ با این حال، موضع قبلی ایران در برابر آمریکا و شروط هفت‌گانه تهران تغییری نکرد.

۴. در این نشست هیچ گفت‌وگویی درباره پرونده هسته‌ای ایران انجام نشد.

۵. یکی از نتایج احتمالی این نشست می‌تواند پذیرش نگرانی‌های امنیتی ایران و ترتیبات موردنظر تهران در تنگه هرمز (توافق ایران و عمان) باشد؛ البته به شرط آنکه عربستان حسن نیت خود را نشان دهد و مانند قبل کارشکنی نکند!

۶. ایران در پرونده یمن برای میانجی‌گری و کمک به حل بحران آمادگی دارد؛ اما انصارالله شروطی دارد که تا زمان پذیرش آن‌ها از سوی عربستان، جنگ را ادامه خواهد داد!

۷. طرفین در این نشست نگرانی‌های خود را درباره ماجراجویی‌های اسرائیل در منطقه به اشتراک گذاشتند؛ اما این به معنای برخورداری از اهداف و دستورکار واحد نیست!

۸. بسیار زود است در رابطه با نتایج این نشست قضاوت کرد؛ اما به نظر نمی‌رسد اعتماد جایگزین بی‌اعتمادی و همکاری جایگزین رقابت شده باشد! در خاورمیانه کنونی منطق نشست‌ها بیشتر برای مدیریت بحران و تنش یا دوری از تبعات آن است تا حل آن‌ها!

*منبع: توییتر نویسنده 

به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید
به کانال بله هم میهن بپیوندید
به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید