بازگشت محسن نامجو و حکایت ماهی و دار
ماهی را دوست ندارید، خوب نداشته باشید. جوری فحاشی میکنند که آدمی شک میکند نکند اینها از تماشای بال بال زدن ماهی بیرون آب لذت میبرند و از این لذت محروم شدهاند!
ماهی را دوست ندارید، خوب نداشته باشید. جوری فحاشی میکنند که آدمی شک میکند نکند اینها از تماشای بال بال زدن ماهی بیرون آب لذت میبرند و از این لذت محروم شدهاند!
اکنون که به فراپشت مینگریم شاید بتوان گفت اگر معمای نحوه مرگ ربانی املشی حل شده بود به رازگشایی از کشمیری هم میانجامید و از خسارات سنگین بعدی که بزرگی و بزرگاشان را در دو جنگ ۱۲ روزه و ۴۰ روزه دیدیم جلوگیری میکرد.
اگر قرار باشد همه یک سخن را تکرار یا تأیید کنند دیگر چه نیاز به نظر خواستن و دعوت به برنامهها؟ همان یک نظر را تکثیر کنند.
بعد از انقلاب نه ۱۴ دولت که ۱۷ دولت بر سر کار بوده و اگر دولت فعلی را دولت چهاردهم مینامیم و از دولت رییسی با عنوان دولت سیزدهم یاد می کنیم از سر این اضطرار یا تسامح است که هر دولت تا قبل از ۶۸ با رییس جمهوری/ نخستوزیر معرفی شود و بعد از ۶۸ با یک رییس جمهوری/
به نظر میرسد علاقه خاص رسانههای دیداری و شنیداری و نوشتاری اصولگرایان به اخبار محدود کننده ولو درباره گربه خیابانی باشد از فقدان اعتماد به نفس کافی در اقناع افکار عمومی ناشی شود.
ما ماهیهای زنده به آب اما به هر رو آبی مییابیم اما تنها شناور ماندن ما نیست که اهمیت دارد.
رواج گفتمان صلحطلبانه و آیندهنگرانۀ پزشکیان با ابتنا بر تفاهم ۲۸ خرداد به مثابۀ سند اجماعی به انعکاس روشن آن در آیینۀ صداوسیما نیاز دارد و مهمترین شرط زنگارزدایی از آن است
در دو گانۀ "جنگ و صلح"، دولت سمت دوم ایستاده ضمن این که مقاومت در مقابل تجاوز را هم انکار نمیکند ولی رییس جمهوری را نباید تنها بگذارند
اگر صدا و سیما قوۀ مستقلی از قوای سه گانه است تکلیف را روشن کند وگرنه تشخیص انقلابی بودن یا نبودن مواضع رییس جمهوری و رییس مجلس با آنها نیست.
واقعیت این است که صدا و سیما بیش از آن که در خدمت منافع ملی باشد به ترویج خوانش رقیب دولت از منافع ملی بها میدهد منتها با صرف بودجه عمومی.