توافق و اعتماد در نظام بینالملل
دو کشور فعلاً راهی جز تثبیت آتشبس از طریق توافق با یکدیگر ندارند و این مسئله به سطح اعتماد و بیاعتمادی بین آنها ربط چندانی پیدا نمیکند!
دو کشور فعلاً راهی جز تثبیت آتشبس از طریق توافق با یکدیگر ندارند و این مسئله به سطح اعتماد و بیاعتمادی بین آنها ربط چندانی پیدا نمیکند!
به همهٔ مقدسات عالم که حتی یک حساب سرانگشتی هم نشان میدهد تداوم جنگ و گسترش آن که مورد علاقهشان است، مطلقاً به نفع کشور ما نیست و کل منطقهٔ مسلماننشین در این بخش از جهان را دچار خسران و فروپاشی تاریخی خواهد کرد.
تک تک ما شهروندان ایرانی مسئولیم و نباید اجازه دهیم که فرصت ناشی از توافق برای ساختن کشور با نزاعهای بیحاصل و خودنماییهای مرسوم و تحریکات بیثباتساز از دست برود.
در جنگها به دنبال پیروزی بیچون و چرا رفتن همچون دویدن در پی سراب است. نهایتاً به دست نمیآید و اگر هم به فرض به دست آید، فاهمهٔ انسانی به انحاء مختلف میتواند از اهمیت آن بکاهد و حتی آن را به عنوان یک شکست معرفی کند!
با توجه به نوع آرایش نظامیان آمریکایی و ایرانی در منطقه، شلیکهای تصادفی و سپس درگیریهای مقطعی ناشی از تاکتیک تلافیجویانهٔ دوجانبه بین آنها، امری غیرقابل انتظار نیست.
حکمرانی بر ایران کار بسیار سخت و پردردسر و پرریسکی است و کسی از عاقبت خود نباید مطمئن باشد.
اگر نتانیاهو به جای تلاش برای تخریب پیمان اسلو، با آن همراهی نشان میداد، هم مسئلهٔ فلسطین حل میشد و هم هیچکدام از جنگها و بحرانهای مرتبط با این مسئله در محیط پیرامون بدین صورت پیش نمیآمد.
آن معدود طرفهای خواهان نابودی منطقه، در جایی لانه کردهاند که ظاهراً حتی ترامپ هم قادر به کشیدن مهار آنها نیست!
نسبت نتانیاهو با صلح و آرامش در خاورمیانه مثل حس گربه به آب است!
آنها، جنایت و شقاوت را عادیسازی کردند. کسانی که به هر دلیلی جنایت طرفی علیه طرف دیگر را عادیسازی کنند، خود و همراهان خود را در مقابل جنایات دیگران، پیشاپیش خلعسلاح میکنند.