رسانه اصول‌گرا: صداوسیما سیاست‌های نظام را به تمسخر می‌گیرد/ ضرورت بازنگری جدی است
پخش دیالوگی در سریال «مرد سه‌هزار چهره» که روابط خارجی ایران را به معامله آب و برق و گاز با «هانا‌هانا و تره‌تره» تقلیل می‌دهد، فقط یک شوخی نیست؛ این صحنه بار دیگر ضرورت بازنگری جدی در رویکرد رسانه ملی را به رخ می‌کشد.
به گزارش هم‌میهن آنلاین و به نقل از تابناک، در سریال «مرد سه‌هزار چهره»، مسعود شصت‌چی با بازی مهران مدیری این بار در نقش مذاکره‌کننده‌ای ظاهر می‌شود که قرار است در ماموریتی به سومالی، منابعی مانند آب، برق، نفت و گاز را در اختیار طرف مقابل بگذارد و در ازای آن محصولاتی عجیب با نام «هانا‌هانا و تره‌تره» دریافت کند.
موقعیت، در قالب طنز طراحی شده؛ اما وقتی چنین تصویری از روابط خارجی ایران از آنتن رسانه ملی پخش می‌شود، نمی‌توان نسبت به پیام و برداشتی که در ذهن مخاطب می‌سازد بی‌تفاوت بود. میان نقد یک تصمیم و تمسخر یک راهبرد ملی تفاوت وجود دارد.
سیاست ارتباط با کشورهای منطقه و آنچه از آن با عنوان عمق راهبردی یاد می‌شود، بخشی از رویکرد امنیتی و منطقه‌ای جمهوری اسلامی است؛ رویکردی که نام و نقش چهره‌هایی مانند شهید حاج قاسم سلیمانی با آن گره خورده است.
تبدیل این موضوع به تصویری مضحک از بخشیدن منابع کشور در برابر گرفتن چند محصول بی‌ارزش، عملا همه پیچیدگی‌ها و ملاحظات این سیاست را به یک شوخی سطحی تقلیل می‌دهد.
کنایه به محسن رضایی نیز در همین چارچوب قابل ارزیابی است؛ بویژه آنکه مخاطب قرار نیست میان نقد منصفانه و القای یک تصویر تحقیرآمیز تفاوتی نبیند.
موضوع فقط یک دیالوگ یا یک سریال نیست؛ مسئله، رویکردی است که در بخشی از تولیدات رسانه ملی دیده می‌شود.
صداوسیما نمی‌تواند از یک سو خود را مدافع سیاست‌های کلان کشور بداند و از سوی دیگر، بدون حساسیت نسبت به پیامدهای محتوایی که تولید یا پخش می‌کند، همان سیاست‌ها را دستمایه شوخی‌هایی قرار دهد که نتیجه‌اش چیزی جز بی‌اعتبار کردن آن‌ها در ذهن مخاطب نیست.
اگر قرار است عملکرد سیاست خارجی نقد شود، باید نقدی دقیق، آگاهانه و مبتنی بر واقعیت باشد؛ نه تصویری کاریکاتوری که حاصل آن تمسخر روابط ایران با کشورهای منطقه است.
در شرایطی که کشور با فشارها و تهدیدهای خارجی روبروست و دشمنان برای تضعیف پیوندهای منطقه‌ای ایران هزینه می‌کنند، رسانه ملی بیش از هر زمان دیگری به انسجام در روایت و مسئولیت‌پذیری نیاز دارد.
این به معنای بستن راه طنز و نقد نیست؛ اتفاقا رسانه‌ای که از نقد می‌ترسد، مخاطبش را از دست می‌دهد. اما طنز نیز نمی‌تواند پوششی برای تخریب بی‌محابای سیاست‌های راهبردی کشور باشد.
صداوسیما باید بداند که آنتن عمومی، محل تسویه حساب با سیاست‌های کلان و شخصیت‌های ملی نیست؛ رسانه ملی اگر قرار است صدای ملت باشد، باید میان نقد، طنز و تخریب مرز روشنی قائل شود.
به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید
به کانال بله هم میهن بپیوندید
به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید
