نماینده مجلس: ربایش رئیسجمهور ونزوئلا، نوعی کودتا با همراهی عواملی در حکومت بود
سالار ولایتمدار گفت: اگرچه هنوز زود است که درباره پشت پرده اتفاقی که در ونزوئلا رخ داد، قضاوت کنیم، اما به نظر میرسد که این اتفاق، نوعی کودتا با همراهی عوامل درونی داخل حکومت ونزوئلا و همزمان یک عملیات دستبرد توسط نیروهای خارجی بود که با کودتاچیان هماهنگ شده بودند.
به گزارش هممیهن آنلاین، سالار ولایتمدار، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس درباره تحولات ونزوئلا و بازداشت مادورو با دیده بان ایران گفت: ربایش رئیسجمهور ونزوئلا توسط نیروهای آمریکایی، همه دنیا را نسبت به این بیقانونی و اعمال قانون جنگل توسط دولت آمریکا متحر کرد؛ آن هم بعد از سالهای سال که بشر به پیشرفت و فناوری دست پیدا کرده است و بهعنوان عالیترین مخلوق خداوند به خودش میبالد که به جایی رسیده که میتواند حکومتهای مبتنی بر عقلانیت تشکیل دهد. در این میان اما اتفاقی افتاد که همه را شگفتزده کرد، آن هم توسط دولتی که مدعی دموکراسی و حقوق بشر است. این اقدام آمریکا یک تجاوز آشکار و اعمال قدرت از طریق زور بود؛ یعنی همان اصلی که در جنگل حاکم است که هر حیوانی بیشتر قدرت داشته باشد، هر کاری که دلش خواست، میتواند انجام دهد. این اقدام ایالات متحده، ماهیت واقعی آمریکا را برای دنیا روشن کرد که از این نظر، چشمانداز این اتفاق برای بشریت روشن است.
نماینده قزوین در مجلس شورای اسلامی ادامه داد: اگرچه هنوز زود است که درباره پشت پرده اتفاقی که در ونزوئلا رخ داد، قضاوت کنیم، اما به نظر میرسد که این اتفاق، نوعی کودتا با همراهی عوامل درونی داخل حکومت ونزوئلا و همزمان یک عملیات دستبرد توسط نیروهای خارجی بود که با کودتاچیان هماهنگ شده بودند. یعنی احتمال بالایی وجود دارد که اقدام آمریکا نوعی کودتا در ونزوئلا بوده باشد که با همکاری عواملی در حکومت این کشور از میان عناصر اصلی و تأثیرگذار این حکومت انجام شده باشد که در پشت پرده با دولت آمریکا همکاری کردهاند. در واقع، اینطور احساس میشود که نوعی معامله بین برخی دستاندرکاران حکومت ونزوئلا و دولت ترامپ انجام شده باشد. اما این که تحولات بعدی در ونزوئلا چیست و آیا کودتاچیان موفق خواهند شد که به اهداف خود برسند و در نهایت، فردی دستنشانده آمریکا، دولت را در این کشور به دست خواهد گرفت یا خیر، مشخص نیست و باید منتظر گذشت زمان باشیم.
وی همچنین خاطرنشان کرد: قطعاً در روزهای آینده اتفاقات دیگری در ونزوئلا رخ خواهد داد و تحولات جدیدی در این کشور رقم خواهد خورد. بعید است مردم ونزوئلا که به پیشرو بودن در انقلاب بولیواری و ضدامپریالیستی در منطقه آمریکای لاتین مشهور هستند و سختیهای فراوانی را برای برقراری حکومت مستقل در کشور خود متحمل شدهاند، دست روی دست بگذارند و فقط نظارهگر باشند تا یک گروه با انجام یک کودتا، نظام آنها را دودستی تحویل استعمارگران بدهد. در هر صورت، اتفاقی که در ونزوئلا رخ داد، به احتمال زیاد براساس یک هماهنگی میان درون حکومت با دولت استعمارگر خارجی یعنی آمریکا بود و احتمالاً عدهای در داخل حکومت ونزوئلا به مادورو خیانت کردهاند. به هر حال، ایشان یک انسان سرسخت، انقلابی، آزادیخواه و مخالف رفتارهای غیرانسانی غرب بود و آمریکاییها، او را بهعنوان یک مانع بر سر رسیدن به اهداف خود در منطقه آمریکای لاتین میدیدند و با این شیوه، یعنی خیانت از درون و عملیات نظامی از بیرون، او را ربودند.
ولایتمدار با بیان این که اگر در یک سیستم نفوذ رخ دهد، ضربه زدن به آن با انجام عملیات بیرونی، کار زیاد دشواری نیست، به دیده بان ایران گفت: علت این که آمریکاییها توانستند در ربودن رئیسجمهور قانونی ونزوئلا موفق شوند، همراهی عدهای نفوذی از درون حکومت این کشور با آنها بود. این در حالی است که رژیم گروگانگیر آمریکا و دستنشانده خونخوار آن در منطقه خاورمیانه یعنی رژیم صهیونیستی، در سالهای اخیر بارها در غزه تلاش کردند که سران مقاومت را بربایند، اما با وجود تمام امکاناتی که داشتند، موفق نشدند، زیرا نیروی نفوذی مؤثری در مقاومت فلسطین نداشتند. آمریکاییها در سالهای قبل هم عملیاتی در طبس انجام دادند تا جاسوسان خود را از ایران خارج کنند که موفق نشدند. بنابراین موفقیت امروز آمریکا در ربایش رئیسجمهور ونزوئلا، نشاندهنده قدرت نیروهای ویژه ایالات متحده نیست، بلکه حاکی از آن است که از درون حکومت ونزوئلا به مادورو خیانت شد.
عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس ادامه داد: چنین اتفاقی باید برای مردم و مسئولان ما درس باشد که حواسمان را نسبت به عوامل نفوذی جمع کنیم و همه موضوعات را بهصورت دقیق مورد بررسی قرار دهیم. دشمن به هیچ وجه رحم نخواهد کرد و هیچ اصول و قاعدهای را رعایت نمیکند. همانطور که آمریکا پس از ربودن رئیسجمهور ونزوئلا رسماً اعلام کرد که این کار را برای دستیابی به منابع نفتی ونزوئلا و با هدف کسب ثروت و جبران کسری بودجه و کمبودهای مالی خود، انجام داده است. آمریکا اکنون بهعنوان بدهکارترین کشور دنیا شناخته میشود و تلاش میکند که با قلدری و از طریق اعمال قدرت، کسریهای خود را جبران کند و میخواهد با استفاده از منابع دیگران، مشکلاتش را برطرف کند؛ به نحوی که رئیسجمهور آمریکا صراحتاً اعلام کرده که نفت ونزوئلا متعلق به ایالات متحده است، همانطور که درباره منابع خدادادی برخی دیگر از کشورهای آمریکای لاتین نیز چنین جملاتی را بیان کرده است. البته اینها صرفاً ادعاهای رئیسجمهور آمریکا است که یقیناً در دستیابی به اهداف خود، موفق نخواهد شد.
ولایتمدار با بیان این که منطقه آمریکای لاتین از گذشته یک حیات خلوت برای ایالات متحده آمریکا بوده است، عنوان کرد: آمریکا همیشه یک نگاه هژمونی استکباری نسبت به تمام دنیا داشته و تلاش کرده است که برترین ابرقدرت جهان باشد و در هرجایی که دلش خواست، بتازد و تمام مردم و مسئولان دنیا را مطیع امر خود کند. در این میان، آمریکای لاتین بهعنوان منطقهای که هم از نظر جغرافیایی نزدیک آمریکا است و هم ثروتهای خدادادی فراوانی دارد، جایی بوده که آمریکا همواره بیشتر از سایر مناطق جهان تلاش کرده است که روی آن اعمال قدرت کند.
عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس یادآور شد: دولت آمریکا هیچگاه بهطور کامل به اهداف خود برای مطیع کردن سران همه کشورها از جمله سران آمریکای لاتین نرسیده و اکنون هم بهشدت با کسری بودجه و بدهکاری مواجه است. در چنین شرایطی، کشورهای آمریکای لاتین که منابع فراوانی هم روی زمین و هم زیرزمین دارند و هم از نظر آبوهوا و حاصلخیزی زمین برای کشاورزی و هم به لحاظ منابع زیرزمینی از جمله نفت، فلزات گرانبها و مواد معدنی کمیاب، کشورهایی برخودار محسوب میشوند، نظر دولتمردان ایالات متحده را جلب کردهاند و با توجه به این که آمریکا کشوری رو به ورشکستگی است که بدهکارترین کشور دنیا محسوب میشود، با اقدامی مثل ربودن رئیسجمهور ونزوئلا هم میخواهد به منابع این کشور دست پیدا کند و هم زهر چشمی از کشورهای کوچک اطراف بگیرد تا بتواند تمام کشورهای آمریکای لاتین را تحت سیطره خود درآورد و بهنوعی مستعمره خود کند.
ولایتمدار در پاسخ به این پرسش که در حال حاضر کشورهای متحد ونزوئلا از جمله چین، روسیه و ایران چه اقدامی میتوانند انجام دهند، به دیده بان ایران گفت: در مسائل بینالمللی، دو نوع اتحاد وجود دارد، یکی اتحادیه رسمی مثل اتحادیه اروپا است که کشورهای عضو آن، یکسری وظایف قانونی در قابل یکدیگر دارند؛ اما اتحاد دوم مربوط به کشورهای همسو است. اتحاد ونزوئلا با کشورهایی مثل چین، روسیه و ایران از نوع دوم است، یعنی این کشورها در نظام بینالمللی، دولتهای همسو با ونزوئلا محسوب میشوند. تعهدات نظامی و عملیاتی در اتحادیههای رسمی تعریف میشود، یعنی کشورهایی که عضو یک اتحادیه هستند، اگر به شرایطی مانند وضعیت امروز ونزوئلا دچار شدند، باید در قبال یکدیگر وظایفی را انجام دهند. اما کشورهای همسو وظیفه دارند که هم از ملت ونزوئلا حمایت کنند و هم این اقدام آمریکا را بهشدت محکوم کنند و هم تلاشهای حقوقی بینالمللی را خیلی بیشتر از اکنون ادامه دهند. این کشورها همچنین باید دنیا را آگاه کنند و به اطلاع مردم جهان برسانند که ادامه انجام چنین اقداماتی توسط آمریکا، چه تهدیداتی را متوجه جامعه جهانی خواهد کرد.
عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس ادامه داد: در شرایط کنونی، وظیفه کشورهای همسو با ونزوئلا آن است که بزرگی جنایتی را که آمریکا مرتکب شده است، به مردم جهان نشان بدهند و افکار عمومی دنیا را در این زمینه آگاه کنند. این کشورها همچنین وظیفه دارند که در حوزه دیپلماسی، اقدامات لازم را انجام دهند تا آمریکا را نسبت به این اقدام غیرقانونی خود در مجامع جهانی پاسخگو کنند. کشورهای همسو با ونزوئلا همچنین میتوانند اقدامات حمایتی برای تأمین امنیت و رفاه مردم این کشور انجام دهند. البته نوع اقدام کشورهای همسو به عملکرد دولت باقیمانده در ونزوئلا بستگی دارد. یعنی باید ببینیم دولتی که اکنون در ونزوئلا بر سر کار است، آیا خود را به آمریکا فروخته و آنها عامل این کودتا بودهاند یا گروهی دیگر؛ بنابراین مقداری زمان نیاز است تا پشت پرده اتفاقات اخیر ونزوئلا مشخص شود.
وی در پایان تصریح کرد: اگر چند وقت دیگر ببینیم که یک انتخابات آرام در ونزوئلا انجام میشود و این کشور بهراحتی به یک دستنشانده آمریکا تحویل داده میشود، میتوان به این نتیجه رسید همین افرادی که اکنون در دولت ونزوئلا باقی ماندهاند، بهنوعی به مادورو خیانت کردهاند و علیه او کودتا کردهاند و خواستهاند این کار خود را به گونهای انجام دهند که هم تنش بینالمللی کاهش یابد و هم اعتراضات داخلی کنترل شود تا آمریکا به اهداف خود برسد. اما اگر در داخل ونزوئلا نسبت به اقدام اخیر آمریکا مقاومت صورت گرفت و نمایندگان واقعی مردم در انتخابات آتی ونزوئلا کاندید شدند و انتخاباتی بدون دخالت خارجی در این کشور برگزار شد، در آن صورت میتوان گفت که با وجود ربایش رئیسجمهور ونزوئلا، هنوز هم این کشور بر سر مواضع آزادیخواهانه خود باقی مانده است. بنابراین تصمیمگیری درباره این که کشورهایی که با دولت مادورو همسو بودند، باید چه نوع رابطهای با دولت آینده ونزوئلا داشته باشند، زمانبر است، اما در حال حاضر، کشورهای همسو باید هر اقدامی را که در جهت حمایت از مردم ونزوئلا محسوب میشود، انجام دهند.
