پیشبینی یک نشریه علمی: گرمای شدید هوا ادامه دارد
نشریه علمی «ارث» یا همان «زمین» درباره وضعیت اقلیمی ماههای اخیر جهان نوشته که این روزها نیمی از جهان شاهد تداوم گرمای شدید- فراتر از فصل تابستان- است. به باور نویسنده این مطلب؛ همچنین؛ گرمای غیرعادی تابستان امسال ربط چندانی به الگوی گرمایش زمین نمیتواند داشته باشد. این نشریه در این زمینه نوشته که فصلهای گرمای شدید در بخشهای وسیعی از جهان به سمت بهار و پاییز کشیده شدهاند و صرفاً گرمایش زمین نمیتواند این الگو را توضیح دهد.
به گزارش هممیهن آنلاین و به نقل از شفقنا از نشریه «زمین»؛ هشدارهای منتشرشده در مورد گرما، مراکز خنکسازی و ساعات کاری استخرهای عمومی همگی بر اساس تقویم تابستانی تنظیم میشوند. بدن ما نیز به همین شکل عمل میکند و برای عادت کردن به هوای گرم به زمان نیاز دارد. نکته اما اینجاست که گرمترین روزهای سال دیگر تنها محدود به فصل سنتی تابستان نمیمانند- و در بخشهای وسیعی از جهان دارند به سمت بهار و پاییز کشیده میشوند.
بر اساس تحلیل جدیدی که بر روی دادههای اقلیمی جهانی در ۴۵ سال گذشته انجام شده، مشخص است که در حدود نیمی از خشکیهای زمین، فصل گرمای شدید نسبت به دهه ۱۹۸۰ طولانیتر شده است. همچنین باید در این زمینه این موضوع را نیز مورد اشاره قرار داد که این افزایش به شکلی نامتوازن رخ داده و در برخی مناطق به سمت پاییز و در برخی دیگر نیز به سمت بهار پیشروی کرده است. با این حال این افزایش میانگین دما در بیشتر نقاط جهان نمیتواند این موضوع را توضیح دهد که چرا این گسترش در برخی از نقاط به سمت بهار و در برخی دیگر از جاها به سمت پائیز بوده است.
کاترین ایوانوویچ به عنوان اقلیمشناسی که در ناسا در «مؤسسه مطالعات فضایی گودارد» فعالیت دارد؛ در پاسخ به این سوال که «تغییرات دمایی و گرمایی کدام منطقه بیش از همه او را غافلگیر کرده»؛ به نوار میانی کره زمین اشاره میکند- که در واقع همان عرضهای جغرافیایی است که بخش عمدهای از ایالات متحده، اروپا و چین را در بر میگیرند.
ایوانوویچ در این زمینه به وبسایت «زمین» میگوید: «وسعت و گستره تغییرات در عرضهای جغرافیایی میانی تا حدی غافلگیرکننده بود. این الگو نه تنها با پژوهشهای پیشین که تغییرات میانگین دمای تابستان را بررسی میکردند، متفاوت بود؛ بلکه این را هم نشان میداد که روزهای به شدت گرم از نظر فصلی روندی متفاوت از روزهای عادی را طی میکنند».
در ادامه این مطالعه؛ از جایی که گرمترین روزها در همهجا در یک بازه سه ماهه یکسان رخ نمیدهند، این تیم پژوهشی برای هر منطقه یک «فصل گرما» تعریف کرد. آنها در هر بخش از خشکی، ۵ درصد از گرمترین روزها را- در بازه زمانی ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۹- شناسایی و سه ماه متوالی را که بیشترین تعداد از این روزها را در خود جای داده بود، به عنوان «فصل گرما» مشخص کردند. دو ماهِ مجاورِ این دوره نیز به عنوان «فصلهای واسط» (یا همان بهار و پاییز در مناطق چهارفصل) در نظر گرفته شدند.
با این حال نکته جالبی که در ادامه مشخص شد این بود که بر اساس دادههای دمایی که ناسا از سال ۱۹۸۰ به بعد ثبت کرده، در ۹۳ درصد از خشکیهای کره زمین بیش از ۸۰ درصدِ روزهای دارای گرمای شدید و خشکِ دهه ۱۹۸۰، در همان سه ماهِ «فصل گرما» رخ داده بودند.
با این حال بعد از مقایسه دادههای دهه ۱۹۸۰ با بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ مشخص شد که در سالهای اخیر مدتزمان فصل گرما و خشکیِ شدید یا به عبارت بهتر طولِ فصلهای گرم در ۵۰ درصد از پهنه خشکیهای جهان بیش از حدِ قابلتوجیه با احتمالات تصادفی افزایش یافته است…
به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید
به کانال بله هم میهن بپیوندید
به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید
