ترامپ در آستانه «جنگ ابدی» با ایران
با گذشت یکچهارم قرن از حملات ۱۱ سپتامبر، رویترز مینویسد که جنگ آمریکا علیه ایران به درگیری فرسایشی و نامحبوبی تبدیل شده که تحلیلگران خطر تبدیل آن به «جنگ ابدیِ» ترامپ را گوشزد میکنند و هزینههای اقتصادی و بینالمللی سنگینی برای واشنگتن به همراه داشته است.
به گزارش هممیهن آنلاین و به نقل از ایرنا، خبرگزاری رویترز به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ و جنگهای متعاقب آن، در گزارشی نوشت: هنگامی که دونالد ترامپ برای پیروزی در انتخابات ریاستجمهوری و دومین دوره ریاست خود مبارزه میکرد، وعده داد که «رئیسجمهور صلح» باشد و جنگ با کشورهای دیگر را متوقف کند، نه اینکه آنها را آغاز کند.
در ادامه مطلب این رسانه انگلیسی آمده است: اکنون و یک ربع قرن پس از حملات ۱۱ سپتامبر که آمریکا را به راهانداختن «جنگ علیه تروریسم» سوق داد، ترامپ درگیر درگیریای نامحبوب و خودساخته شده که به باور تحلیلگران، خطر تبدیل شدن به «جنگ ابدیِ» ترامپ را دارد. با نزدیک شدن به سالگرد این حملات، جنگ ترامپ علیه ایران در محافل سیاست خارجی با درگیریهای طولانی پیشین در افغانستان و عراق مقایسه میشود و پرسشهایی را درباره اینکه آیا آمریکا بار دیگر از جنگهای گذشته درسی نیاموخته، برمیانگیزد.
بر اساس این گزارش، پس از ۶ ماه جنگ، آمریکا در نبردی فرسایشی گرفتار شده و همزمان تلاش میکند فشار اقتصادی بر ایران را تشدید کند. تحلیلگران هشدار میدهند که این نبرد پس از انتخابات میاندورهای ۱۲ آبان نیز ادامه خواهد یافت، زمانی که رایدهندگان مخالف جنگ میتوانند شانس حزب جمهوریخواه برای حفظ کنترل بر کنگره را تهدید کنند.
اختلال در حملونقل نفت از طریق تنگه هرمز نیز قیمت بنزین را در آمریکا افزایش داده، میزان محبوبیت رئیسجمهور این کشور را کاهش داده و جایگاه بینالمللی واشنگتن را تضعیف کرده است؛ یعنی همان اتفاقی که پس از جنگهای عراق و افغانستان نیز رخ داد. تحلیلگران بر این باورند که ترامپ نتوانسته آموزههای اصلی دوران پسا ۱۱ سپتامبر، از جمله جنبههای منفی شدید جنگهای طولانی در حوزه سیاست و خطرات ناشی از دشمنی که برای بقای خود میجنگد، را در نظر بگیرد.
به اعتقاد تحلیلگران، همانطور که دولت بوش شورشهای عراق و افغانستان را دستکم گرفت، ترامپ و دستیارانش نیز در محاسبه میزان تابآوری و توانایی ایران در ایجاد وقفه در حملونقل یکپنجم از انرژی جهان اشتباه کردهاند. جنگ با ایران همچنین هزینه جنگیدن با متحدان اندک را نشان داده است؛ بوش پیش از آغاز جنگ با عراق و افغانستان از حمایت بینالمللی قابل توجهی برخوردار بود، هرچند این حمایت با گذشت زمان کاهش یافت، در حالی که ترامپ با مشورت یا توضیح قبلی اندکی به ایران حمله کرد و متوجه شد رهبران اروپایی و آسیایی عمدتاً در برابر درخواستهای او برای کمک مقاومت میکنند.
روابط با ترامپ نیز پیش از این به دلیل تهدید او برای تصرف گرینلند، زیر سوال بردن سودمندی ناتو، کاهش عرضه سلاح به اوکراین و تعرفههای هنگفت بر شرکای تجاری، دچار تنش شده بود. ترامپ در ابتدا انتظار داشت پیروزی سریع خود در حمله ۳ ژانویه به ونزوئلا و ربایش نیکلاس مادورو، رئیسجمهور آن کشور را تکرار کند؛ اما در عوض، جنگ با ایران به بنبستی نگرانکننده تبدیل شده که به بیشتر اهداف متغیر ترامپ، از جمله تعطیلی برنامه هستهای ایران دست نیافته و ذخایر موشکی پنتاگون را نیز به شدت کاهش داده است.