تخریب زیرساخت‌های حیاتی تعرض مستقیم به حقوق یک ملت است

به گزارش هم‌میهن آنلاین و به نقل از ایرنا، ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران حملات اخیر ایالات متحده آمریکا علیه زیرساخت‌های غیرنظامی، تأسیسات عمومی و شریان‌های حیاتی کشور را که موجب جان باختن و مجروح شدن شهروندان غیرنظامی و تخریب گسترده زیرساخت‌های خدماتی و حمل‌ونقل در استان‌های مختلف، به‌ویژه استان‌های جنوبی کشور شده است، به شدیدترین وجه محکوم می‌کند.

در این بیانیه آمده است: بر اساس گزارش‌های رسمی منتشرشده از سوی وزارت بهداشت، استانداری هرمزگان، پلیس راه، دانشگاه‌های علوم پزشکی و سایر مراجع ذی‌صلاح، در جریان این حملات، علاوه بر کشته و مجروح شدن ده‌ها شهروند غیرنظامی از جمله زنان و کودکان، بخش قابل توجهی از زیرساخت‌های عمومی کشور نیز هدف حمله قرار گرفته است؛ زیرساخت‌هایی که نقشی اساسی در تأمین نیازهای روزمره مردم، خدمات امدادی، سلامت، حمل‌ونقل، تجارت و معیشت میلیون‌ها شهروند ایفا می‌کنند.

این بیانیه می‌افزاید: از جمله این حملات می‌توان به هدف قرار گرفتن پل‌های متعدد شهرستان بندر خمیر در استان هرمزگان (پل کهورستان، پل گریوه در محور بندرعباس–خمیر–لار، پل لاتیدان (کلمتلی)، دو پل محور کهورستان–لار، پل محور بندر خمیر–کشار–بندرعباس و پل روستای مارو) اشاره کرد همچنین بنا بر اعلام رسمی پلیس راه، در حملات بامداد ۲۷ تیر ماه، دو تونل و یک پل در محور ارتباطی بندرعباس به سمت حاجی‌آباد و کرمان نیز آسیب دیده و موجب انسداد موقت و اختلال در یکی از مهم‌ترین شریان‌های ارتباطی جنوب کشور شده است.

در ادامه این بیانیه آمده است: علاوه بر این، حملات به اسکله‌های تجاری و صیادی در شهرستان سیریک، حمله به تأسیسات بندری و برج مراقبت دریایی در بندر چابهار، آسیب به زیرساخت‌های حمل‌ونقل ریلی در بندرعباس، حمله به فرودگاه ایرانشهر و سایر تأسیسات عمومی و خدماتی در استان‌های هرمزگان، بوشهر، سیستان و بلوچستان و دیگر مناطق کشور، بیانگر گسترش دامنه حملات به زیرساخت‌های غیرنظامی و خدمات عمومی است؛ حملاتی که آثار آن صرفاً محدود به خسارات فیزیکی نبوده و به طور مستقیم زندگی، سلامت، امنیت، معیشت و دسترسی شهروندان به خدمات اساسی را تحت تأثیر قرار داده است.

حمله به زیرساخت‌های غیرنظامی؛ نقض آشکار حقوق بین‌الملل بشردوستانه

این بیانیه یادآور می‌شود: بر اساس ماده ۵۲ پروتکل الحاقی اول ۱۹۷۷ به کنوانسیون‌های چهارگانه ژنو، اموال و زیرساخت‌های غیرنظامی از حمایت ویژه برخوردارند و نباید هدف حمله قرار گیرند، مگر در شرایط استثنایی که واجد تعریف هدف نظامی باشند. بر همین مبنا، اصل تفکیک که از قواعد مسلم و عرفی حقوق بین‌الملل بشردوستانه محسوب می‌شوند، دولت‌ها را مکلّف می‌سازد همواره میان اهداف نظامی و اموال غیرنظامی تمایز قائل شوند و از حملاتی که خسارات نامتناسب بر غیرنظامیان و زیرساخت‌های غیرنظامی وارد می‌کند، خودداری کنند.

این بیانیه تصریح دارد: علاوه بر این، چنین اقداماتی با تعهدات ناشی از منشور ملل متحد، از جمله اصل منع توسل به زور علیه تمامیت ارضی و استقلال سیاسی دولت‌ها، و نیز با حقوق بنیادین مندرج در اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، به‌ویژه حق حیات، حق امنیت شخصی و حق برخورداری از شرایط مناسب زندگی، مغایرت آشکار دارد. تخریب عامدانه یا بی‌ملاحظه زیرساخت‌های حیاتی، تنها تخریب چند پل، بندر، تونل یا اسکله نیست؛ بلکه تعرض مستقیم به حقوق یک ملت برای برخورداری از امنیّت، توسعه، سلامت، حمل‌ونقل، دسترسی به خدمات عمومی، تجارت و معیشت است.

ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران همچنین یادآور می‌شود در همین راستا، اظهارات معاون سخنگوی دبیرکل سازمان ملل متحد مبنی بر اینکه دبیرکل سازمان ملل متحد حملات علیه زیرساخت‌های غیرنظامی را «غیرقابل قبول» می‌داند، بیانگر اجماع حقوق بین‌المللی بر ضرورت حمایت از زیرساخت‌های غیرنظامی و رعایت قواعد بنیادین حقوق بین‌الملل بشردوستانه در هر شرایطی است.

درخواست از سازمان ملل برای محکومیت حملات و پاسخگو کردن عاملان

ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران از دبیرکل سازمان ملل متحد، شورای امنیت، شورای حقوق بشر، کمیساریای عالی حقوق بشر، کمیته بین‌المللی صلیب سرخ و سایر نهادها و سازوکارهای ذی‌صلاح بین‌المللی می‌خواهد ضمن محکوم کردن حملات علیه زیرساخت‌های غیرنظامی جمهوری اسلامی ایران، نسبت به ایفای مسئولیت‌های قانونی و اخلاقی خود در حمایت از حقوق غیرنظامیان، اتخاذ اقدامات مؤثر برای توقف این‌گونه حملات، پاسخگو کردن مسئولان این اقدامات بر اساس حقوق بین‌الملل و تضمین جبران خسارات وارده به قربانیان و زیرساخت‌های غیرنظامی اقدام کنند.

ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران تأکید می‌کند که سکوت و انفعال در برابر حملات علیه زیرساخت‌های حیاتی و غیرنظامی، نه تنها موجب تضعیف قواعد بنیادین حقوق بین‌الملل بشردوستانه و حقوق بشر می‌شود، بلکه زمینه‌ساز عادی‌سازی نقض حقوق ملّت‌ها و تهدیدی جدّی برای صلح، امنیت و نظم حقوقی بین‌المللی خواهد بود.

به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید
به کانال بله هم میهن بپیوندید
به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید