منصور بیطرف

منصور بیطرف

روزنامه‌نگار و تحلیلگر اقتصاد

مقالات
  • بازی‌های جام جهانی در برابر افراط‌گرایان نژادی

    بازی‌های جام جهانی در برابر افراط‌گرایان نژادی

    دارون عجم‌اوغلو، اقتصاددان برجسته، با استناد به ترکیب متنوع تیم‌های ملی فوتبال در جام جهانی، استدلال می‌کند که همزیستی میان «غرور ملی» و «پذیرش مهاجران» نه تنها ممکن، بلکه یک ترکیب برنده است که روایت‌های افراط‌گرایانه طیف‌های راست و چپ را به چالش می‌کشد.

  • برندگان و بازندگان تفاهم نامه ایران و آمریکا 

    برندگان و بازندگان تفاهم نامه ایران و آمریکا 

    کارشناسان شورای آتلانتیک تأثیرات احتمالی توافق ایران و آمریکا بر مناطق و کشورهای مختلفی را که از آن متأثر خواهند شد، ارزیابی کرده اند که بسیار جالب است. در این ارزیابی کشورهای حاشیه خلیج فارس، اسراییل، لبنان، عراق، سوریه، پاکستان، روسیه و چین مورد بررسی قرار گرفته اند 

  • ایران در جنگ پیروز شد، اما مبادا صلح را ببازد

    ایران در جنگ پیروز شد، اما مبادا صلح را ببازد

    توانایی بستن تنگه، قدرتمندترین تضمین امنیتی است که جمهوری اسلامی تاکنون در اختیار داشته است؛ تضمینی پایدارتر، معتبرتر و فوری‌تر از حتی بازدارندگی هسته‌ای.

  • غفلت از تحریم/ علت العلل افزایش قیمت ارز در نامه نمایندگان مجلس به سران قوا مطرح نشده است

    غفلت از تحریم/ علت العلل افزایش قیمت ارز در نامه نمایندگان مجلس به سران قوا مطرح نشده است

    تا زمانی که «تحریم» به‌عنوان علت‌العلل بحران اقتصادی ایران به رسمیت شناخته نشود و رابطه آن با نرخ ارز، تورم، انتظارات و ساختار بودجه‌ای کشور به‌صورت شفاف مورد بحث قرار نگیرد، هر تحلیل و هر سیاستی، صرفاً پرداختن به معلول‌ها و نادیده‌گرفتن ریشه‌های بحران خواهد بود.

  • متفکر دوزیست/گفت‌‏وگوی فرانکفورتر روندشاو با گریت اشتراسن برگر به‌مناسبت پنجاهمین سالگرد درگذشت هانا آرنت

    متفکر دوزیست/گفت‌‏وگوی فرانکفورتر روندشاو با گریت اشتراسن برگر به‌مناسبت پنجاهمین سالگرد درگذشت هانا آرنت

    چهارم دسامبر ۵۰ سال پیش، یکی از بزرگترین اندیشمندان علوم سیاسی جهان در سن ۶۹ سالگی درگذشت. هانا آرنت، فیلسوف و استاد علوم سیاسی درحالی روی ماشین تحریر خود سکته قلبی کرده بود که در حال تایپ یک آثار نیمه‌تمام بود.

  • بودجه‌ای برای گذر از بحران‌ها

    بودجه‌ای برای گذر از بحران‌ها

    ایران در حال حاضر با این دو معضل آنچنان درگیر است که بدون شک روز و شب مسئولان دولتی به‌دنبال راهکار برای آن هستند. در بخش مربوط به رفع ناترازی انرژی، تصمیم دولت چیست؟ اگر در سال ۱۳۹۸ ایران توانست معادل ۶ میلیارد دلار بنزین صادر کند، امسال مجبور شده که ۶ میلیارد دلار بنزین وارد کند. اما راهکار دولت چیست؟

  • پوپولیست کیست؟/ نقدی بر نوشته‌هایی که ممدانی را پوپولیست می‌دانند

    پوپولیست کیست؟/ نقدی بر نوشته‌هایی که ممدانی را پوپولیست می‌دانند

    پوپولیسم، چپ و راست ندارد اما وجه مشترک میان آنها این است که یک دوگانگی میان «مردم» و «نخبگان» ایجاد می‌کند؛ نهادها و کارشناسان را می‌خواهد بی‌اعتبار کند و به جای فرآیند‌های دموکراتیک و گذر از نهادهای قانونی بر اراده مستقیم مردم تاکید دارد؛ این معیارهای یک «پوپولیست» است، نه صرفاً شعارهای چپ‌گرایانه!

  • درباره روندی که به انحلال انجامید/ بانک بی‌آینده

    درباره روندی که به انحلال انجامید/ بانک بی‌آینده

    براساس استانداردهای بازل که مورد قبول تمامی صنعت بانکداری است و همه بانک‌های جهان باید این استانداردها را لحاظ کنند، نسبت کفایت سرمایه است. یعنی بانک باید به‌اندازه‌ی کافی سرمایه در برابر ریسک‌هایش داشته باشد؛ به طوری که زیان‌های احتمالی باعث ورشکستگی آن نشود. این نسبت مناسب معمولاً بالای ۸ درصد است. اما آن‌طور که بررسی‌ها نشان می‌دهند نسبت کفایت سرمایه بانک آینده بیش از منفی ۳۵۰ درصد بود. این یعنی ورشکستگی بانک. این یعنی بانک آینده نه‌تنها سرمایه از خودش ندارد بلکه باید برروی باقیمانده‌های موجود – اگر از آن خودش باشد - از دیگری قرض بگیرد و بگذارد.

  • نوبل برای نوآوران/درباره سه برنده نوبل اقتصاد 2025

    نوبل برای نوآوران/درباره سه برنده نوبل اقتصاد 2025

    اعظای جایزه نوبل به این سه اقتصاددان و همچنین جایزه سال گذشته که به دارون عجم اوغلو و جیمز رابینسون اعطا شد نشان می‌دهد که رویکرد آکادمی به سمت تغییر فرهنگ و باورهای مردم و مطالعاتی که در این زمینه صورت می‌گیرد تغییر کرده است. باشد که این مطالعات بر فرهنگ و اندیشه کشورهای توسعه‌نیافته موثر واقع شود.

  • جهانی سازی یا ویران‌سازی؟درباره کتاب بدترین شرط‌بندی جهان که به نقد عملکرد سازمان تجارت جهانی می‌پردازد

    جهانی سازی یا ویران‌سازی؟درباره کتاب بدترین شرط‌بندی جهان که به نقد عملکرد سازمان تجارت جهانی می‌پردازد

    در ماه مارس سال ۲۰۰۰ وقتی که سازمان جهانی تجارت، عضویت چین را در این سازمان تصویب کرد، بیل کلینتون، رئیس‌جمهور وقت آمریکا گفت: «چین با پیوستن به سازمان جهانی تجارت، فقط نمی‌پذیرد که محصولات بیشتری از ما وارد کند؛ بلکه می‌پذیرد یکی از ارزش‌های گرانبهای دموکراسی را وارد کند: آزادی اقتصادی.