صداوسیما یا ستاد جنگ ؟
صدا و سیما رسما و علنا به این کارزار پیوسته و روزی نیست که از زبان کارشناس یا مجریای در تقبیح «تلۀ جنگ» نشنویم و در ضرورت پاسخ نظامی که در بطن آن طعنه به رئیسجمهور هم نهفته است.
صدا و سیما رسما و علنا به این کارزار پیوسته و روزی نیست که از زبان کارشناس یا مجریای در تقبیح «تلۀ جنگ» نشنویم و در ضرورت پاسخ نظامی که در بطن آن طعنه به رئیسجمهور هم نهفته است.
اگرچه انتظار میرود رئیسجمهور پزشکیان حضور متفاوتی به نسبت سلف خود در نیویورک داشته باشد اما باید در نظر داشت که نزدیکی به انتخابات ریاستجمهوری آمریکا و تأثیر غیرقابل انکار لابی یهودی بر آرای هر دو نامزد و نیز اتفاقات اخیر در خاورمیانه در آستانۀ اولین سالگرد طوفانالاقصی (هفتم اکتبر/ نیمه مهر) مجال اندکی باقی گذاشته است.البته اینها تنها موانع پاسخ آمریکا و غرب به پیامهای مثبت تهران بعد از روی کار آمدن مسعود پزشکیان نیست. تجربۀ سیدمحمد خاتمی و حسن روحانی هم آنان را با این واقعیت آشناتر ساخته که رئیسجمهوری در ایران مبسوطالید نیست هرچند تفاوت رویکردها در هر دوره نشان میدهد مسلوبالاختیار هم نیست.
در روزگار ما هم از دوران سعدی ۷۰۰ سال میگذرد و به بیان دیگر ۱۰۰۰ سال از عهد بوعلی سینا و آن دست یار و اگر از زمان خود پیامبر محاسبه کنیم ۱۴۰۰ سال اما همچنان نام محمد شیرین است و کام را حلاوتی دیگر میبخشد وقتی زبان به نام او میچرخد و از زبان همان سعدی که اشارت رفت میتوان گفت: ای سرو بلند قامت دوست وه وه که شمایلت چه نیکوست در پای لطافت تو میراد هر سرو سَهی که بر لب جوست
هر داوری و قضاوتی دربارۀ کارنامه ۱۶سالۀ سلطنت رضاشاه پهلوی (و با احتساب دوران سردارسپهی و رئیسالوزرایی ۲۰ ساله) داشته باشیم در این که پایان سلطنت او تحقیرآمیز بوده کسی تردید ندارد.
دچار انزواییم و باید از انزوا خارج شویم و این امر با یاری اهل فرهنگ و هنر میسر است. آزار و تحقیر صاحبان فکر و هنر نکوهیده است به هر بهانه و ذیل هر عنوان و ادعا.
هرچند اول بار گروههایی که بعدتر مقابل جمهوری اسلامی قرار گرفتند او را «پدر» لقب دادند و برخی آن را با الهیات مسیحی مناسب دانسته و نپسندیدند و بعضی در شبیهسازی با امام برای رهبر انقلاب که او را از دیگر آیتاللهها متمایز میکرد اما طالقانی نه با آیتاللهی در تقابل بود و نه با رهبر انقلاب در رقابت. یک بار هم که کیهان از تعبیر دو رهبر انقلاب استفاده کرد برآشفت و خواست دیگر چنین عبارتی ننویسند. در فرودگاه مهرآباد و در مراسم استقبال از امام خمینی هم چنان جای نگرفت که مرد شمارۀ دو یا رهبر داخلی انقلاب در نظر آید. با این ملاحظات اگرهم عنوان «پدر طالقانی» را به کار نمیبریم پدریِ او که چونان چتری بر سر همه گسترده بود انکارناشدنی است و تعبیر طالقانیِ پدر شایسته است.
با انتصاب خانم فاطمه مهاجرانی به سخنگویی دولت، شمار زنان کابینۀ مسعود پزشکیان به چهار نفر رسیده است و شاید هنگام خواندن این متن به ۵ نفر نیز. پیش از او خانم شینا انصاری به معاونت ریاستجمهوری و ریاست سازمان حفاظت محیط زیست منصوب شده بود. با احتساب خانمها فرزانه صادق، وزیر راه و شهرسازی و زهرا بهروزآذر، معاون امور زنان حالا شمار خانمهای ارشد عضو دولت به چهار نفر میرسد که در نوع خود بیسابقه است. این در حالی است که رئیسجمهوری از وزیران خواسته در انتصاب معاونان از خانمها و اقوام استفاده کنند و دایره انتصابات زنان محدود به یک وزیر و دو معاون و یک سخنگو نماند.
نطق پرحرارت و سرشار از خشم و غیظ دیروزِ امیرحسین ثابتی، نمایندۀ جوان مجلس شورای اسلامی علیه پیشنهاد عباس عراقچی برای وزارت امور خارجه موج چندانی در جامعه برنینگیخته و موقعیت وزیر پیشنهادی را به مخاطره نینداخته و به عکس انتخاب او قطعی به نظر میرسد.
مسعود پزشکیان امروز بار دیگر از تریبون مجلس شورای اسلامی سخن خواهد گفت. اما این نطقی پیش از دستور یا میاندستور و بهعنوان نمایندۀ تبریز نیست چنانکه طی ۱۶ سال از ۱۳۸۷ به بعد چنین میکرده و غالباً با استناد به خطبهها و حکمتهای نهجالبلاغه دیدگاه یا نقد خود را بر زبان میآورده است. تفاوت بارز این است که این بار او در مقام نهمین رئیسجمهوری ایران ۱۵۰ دقیقه فرصت دارد تا از ۱۹ وزیر پیشنهادی خود دفاع کند. حسب ظاهر مشکل اصلی رئیسجمهوری این است که اگر بخواهد بر ویژگیهای ملی، تکنوکراتیک یا اصلاحطلبانۀ برخی از گزینهها تأکید کند تا افکار عمومی را همراه سازد از احتمال رأیآوری آنان نزد اصولگرایان مجلس میکاهد و اگر بر جنبههای اصولگرایانۀ آنها انگشت بگذارد تا دل همفکرانشان را به دست آورد تا رأیآوریشان قطعی باشد حامیان اصلاحطلب خرده خواهند گرفت. به همین خاطر میتوان احتمال داد فراتر از این تقسیمبندیها و تفکیکها بر تعامل و لزوم وفاق و همدلی تأکید ورزد.