فرهاد فخرآبادی

فرهاد فخرآبادی

روزنامه‌نگار

مقالات
  • ماجرای انتخاب‌های انسانی

    ماجرای انتخاب‌های انسانی

    کامیون روایتی از انتخاب‌های انسان‌هاست، انسان‌هایی که خودشان انتخاب می‌کنند در کجای جهان قرار بگیرند.

  • اگر طبیب بودند، سر خود دوا نمودند

    اگر طبیب بودند، سر خود دوا نمودند

    مسعود پزشکیان باید به این نکته درباره صدا و سیما رسیده باشد که « اگر طبیب بودند، سر خود دوا نمودند». واقعاً چه امیدی به صدا و سیما وجود دارد؟

  • شیفتگان دوقطبی

    شیفتگان دوقطبی

    عده‌ای یاد گرفته‌اند که برچسب برداشته و به هر کسی که شبیه آنها فکر نمی‌کند؛ حمله کنند. این اولین بار هم نیست که چنین می‌کنند و آخرین بار هم نخواهد بود. فرقی هم ندارد که آن فرد لاله مرزبان باشد یا علی دایی و عادل فردوسی‌پور

  • ما چه کرده‌ایم؟

    ما چه کرده‌ایم؟

    نه اینکه حکایت، فقط حکایت یک خودروی امدادی اسیر شده توسط افراد خودخواه باشد، ماجرا فراتر از این حرف‌هاست

  • با حلوا حلوا گفتن، دهان شیرین نمی‌شود

    با حلوا حلوا گفتن، دهان شیرین نمی‌شود

    اگر کسی بتواند برای اصلاح صداوسیما گام بردارد، شخص رئیس جمهور است. به شرط اینکه بخواهد و یکبار هم که شده، وفاق را در پستوی خانه گذاشته و مقابل تندروها قرار بگیرد.

  • خوراک فرهنگی در کُما

    خوراک فرهنگی در کُما

    طبیعتاً وقتی بحث انتخاب باشد، یک خانواده طبقه متوسط و پایین، رسیدن به خوراک جسم را به فرهنگ ترجیح خواهد داد.

  • از طلا گشتن پشیمان گشته‌ایم

    از طلا گشتن پشیمان گشته‌ایم

    در بر همان پاشنه قبلی می‌چرخد و صف انتظار ادامه دارد. لابد الان هم بهانه این است که به هر حال شرایط کشور جنگی است و جایی برای ایراد گرفتن وجود ندارد. البته که برای اهل فن، همیشه بهانه فراهم است.

  • جان انسان بازیچه نیست

    جان انسان بازیچه نیست

    در بازاری که نظارت بر آن وجود ندارد، هر فاجعه‌ای توسط دلال‌ها دور از تصور نیست. آنها تکلیف‌شان روشن است و سود برایشان اولویت اصلی است.

  • یکبار شفاف بودن را امتحان کنید

    یکبار شفاف بودن را امتحان کنید

    بحث این است که اصولا پشت تصمیمات اینچنینی به سختی می‌توان دلیل و منطقی درست را پیدا کرد که بتوان براساس آن یک درصد هم به توقیف‌کنندگان حق داد.

  • کم‌عمق با پیام همیشگی

    کم‌عمق با پیام همیشگی

    نوشتن درباره «استخر» بیشتر از دریچه نقد است تا تمجید، بیشتر قلم بر گلایه می‌چرخد و انتظارهایی که می‌رفت اما برآورده نشد.