تناقض میان روایت واشنگتن و دادههای کشتیرانی؛ تنگه هرمز همچنان کانون مناقشه
کریس رایت، وزیر انرژی ایالات متحده در حالی مدعی شد که ترافیک دریایی در تنگه هرمز با دوسوم ظرفیت عادی در جریان است و گزارشهای مبنی بر انسداد این آبراه را نادرست خواند که دادههای رسمی مراکز ردیابی کشتیها، از کاهش محسوس تردد و پیامدهای امنیتی ناشی از محاصره دریایی و تشدید تنشهای نظامی میان ایران و آمریکا خبر میدهند.
به گزارش هممیهن آنلاین و به نقل از ایرنا، کریس رایت، وزیر انرژی آمریکا در مصاحبهای با شبکه تلویزیونی «ایبیسی»، ادعا کرد که علیرغم درگیریهای اخیر، مسیرهای کشتیرانی در تنگه هرمز همچنان فعال بوده و حدود دوسوم از ترافیک عادی عبور و مرور در این آبراه راهبردی برقرار است. وی مدعی شد که روزانه حدود ۱۴ میلیون بشکه نفت از این منطقه عبور میکند و دادههای عمومی منتشرشده درباره توقف تردد، با واقعیتهای موجود در تضاد است.
این اظهارات در حالی مطرح میشود که دادههای شرکت ردیابی کشتی «کپلر» تصویر متفاوتی را ترسیم میکنند. طبق گزارشهای این مؤسسه، پس از آغاز محاصره دریایی توسط ایالات متحده در ۱۶ تیرماه ۱۴۰۵، تعداد کشتیهای عبوری از این تنگه کاهش چشمگیری داشته است؛ بهطوری که آمار تردد در روزهای اخیر، در مقایسه با وضعیت پیش از آغاز مناقشات، به شدت افت کرده و عملیات نظامی، عبور و مرور محمولههای انرژی را با اختلالات جدی مواجه کرده است.
تنشها در این منطقه پس از آن اوج گرفت که دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا در حاشیه اجلاس ناتو در آنکارا، پایان تفاهمنامه اسلامآباد را اعلام کرد. این اقدام، راه را برای ازسرگیری حملات و اعمال محاصره دریایی هموار کرد، هرچند که مقامات واشنگتن مدعیاند مأموریت آنها همچنان مهار برنامههای هستهای ایران است؛ موضوعی که در دستور کار کنونی مذاکرات جایگاهی ندارد.
در واکنش به این رویدادها، امیر سرتیپ محمد اکرمینیا، سخنگوی ارتش جمهوری اسلامی ایران، راهبرد قطعی تهران را اعمال کنترل کامل بر تنگه هرمز توصیف کرد. وی با تأکید بر اینکه توان عملیاتی ایران برای کنترل این آبراه وابسته به جغرافیا و جزایر نیست، تصریح کرد که تلاشهای آمریکا برای سیطره بر این منطقه بیاثر خواهد ماند.
سخنگوی ارتش با انتقاد از هزینههایی که حضور آمریکا بر تجارت و امنیت منطقه تحمیل کرده است، افزود: امنیت واقعی در منطقه تنها با خروج بیگانگان و همکاری کشورهای همسایه تأمین میشود. این موضعگیری نشاندهنده تداوم تقابل دو کشور بر سر یکی از حیاتیترین شریانهای انرژی جهان است که همچنان در وضعیت ناپایدار قرار دارد.