نمیشود که از یک سو هر نوع انذار راجع به کمبود منابع و تأثیر جنگ و تحریمها و محاصرهٔ اقتصادی بر زندگی مردم را "فرستادن پالس ضعف به دشمن" دانست اما از سوی دیگر، توصیفی هراسآور از وضعیتِ حجاب و تورم و گرانی و کمکاری و سوءمدیریت در کشور به دست داد و آن را "فرستادن پالس قوت به دشمن" قلمداد کرد!
با حساب آقای ازغدی، اگر در موضوع اتهام آقای جمشیدی، رضایتی دوجانبه در کار بوده، دیگر کجای ماجرا خلاف شرع است که شلاق خوردن او را ضروری سازد؟
تجربهٔ ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲ جلوی چشم ماست! هیچ نیروی سیاسی را نمیتوان یافت که از آن ماجرا درس لازم را گرفته باشد.
وقتی که آقای پزشکیان به کمک برای برونرفت از معضلات دعوت میکند باید راهش را نشان دهد.
اگر ترامپ به زودی جماعت تندرویِ ضدمذاکره در ایران را دوستان صمیمی خود اعلام کند، نباید باعث تعجبمان شود!
کسانی که مدعیاند اظهارنظر فقط در صورتی حق شهروندان است که نظرشان درست باشد، اولاً درکی از آزادی اظهارنظر ندارند و در حقیقت به آن معتقد نیستند و ثانیاً در نهایتِ خودخواهی و استبداد رأی به سر میبرند چون به واقع نظرات خود را معیار درستی و غلطی در تمام امور میدانند!
هر عمل و اقدامی که به حفظ و بقای کشور بیانجامد، شایستهٔ عناوینی چون سرافرازی و سربلندی و عزتمندی است
کتمانگران که در تمام چند دههٔ گذشته هرگونه هشدار نسبت به بحرانهای پیشِ رویِ جامعه و کشور را با انگِ بازی در زمین دشمن عملاً خفه کردند، مسئول مستقیم این وضعیت هستند!
پیامبر ما امر سیاسی را حقیقتی از پیش مکشوف و متعین نمیبیند، آن را به شور میگذارد و از طریق مشورت با اهل مدینه تصمیم میگیرد.
