نگاهی به اجرای نمایشنامهی «در انتظار گودو»، نوشته ساموئل بکت
پس از تجربهٔ جنگ، چگونه میتوان نوشت؟ در جهانی که ویرانیهای آن جنگ، شکست بسیاری از آرمانهای انسانی و ناتوانی تمدن در جلوگیری از شر را آشکار کرده بود، آیا هنوز میشد با همان زبان پیشین دربارهٔ معنا، پیشرفت و انسان سخن گفت؟