در پاسخ به اعلام جنگ اقتصادی ترامپ
یک دولت می‌تواند اتباع و قلمرو خود را اداره کند. اما نمی‌تواند به یک شرکت خارجی که در خارج از قلمرو آن دولت و مطابق قوانین دولت متبوع خود فعالیت می‌کند، دستور دهد تجارت قانونی خود با کشور ثالث را قطع کند.
رضا نصری
پژوهشگر حقوق بین‌الملل
-
-
موضع ایران ماهیتی دفاعی دارد
دولتی که با محاصره، محاصره اقتصادی، غارت دارایی‌های خود و تهدیدهای آشکار برای تصاحب تنگه خود مواجه است، حق دارد از منافع حیاتی خویش دفاع کند. اقداماتی که به تنگه مربوط می‌شوند، پاسخی به تجاوزند؛ آغازگر آن نیستند.
-
در پاسخ به طلب غرامت ترامپ
مسیر جبران خسارت یک‌سویه است: از دولتی که صلح را نقض کرده است به سوی دولتی که سرزمین و مردمش پیامدهای آن را متحمل شده‌اند.
-
ریاکاری هسته‌ای
همان دولتی که مدعی دفاع از یک نظم بین‌المللی مبتنی بر قانون است، دهه‌هاست از زرادخانه هسته‌ای مخفی اسرائیل در برابر نظارت و بررسی بین‌المللی محافظت کرده است
-
آنچه اکنون لازم است
کافی است به صراحت، در اسناد رسمی و با عباراتی که یک حقوقدان بتواند به آن استناد کند، اعلام شود که نظریه «پشتیبانی اقتصاد از فرایند دفاع» بخشی از حقوق بین‌الملل نیست
-
در پاسخ به ادعای سنتکام
سنتکام در جایگاهی نیست که خود را «پاسدار آزادی کشتیرانی» معرفی کند. این همان نهادی است که تنگه را از وصف بی‌طرفانه‌اش تهی کرد و آبراهی را که برای تجارت و عبور مسالمت‌آمیز ایجاد شده بود، به صحنه جنگ بدل ساخت.
-
تمام آنچه لازم بود، اجرای قانون بود!
برای جلوگیری از وقوع یک جنگ منطقه‌ای که خروج از آن برایش آسان نخواهد بود، ایالات متحده تنها باید یک کار انجام می‌داد: به حقوق بین‌الملل پایبند می‌ماند.
-
حقوق بین‌الملل معنایی ندارد
میزان قانون‌گریزی و انحطاط در این رفتار، بی‌سابقه است.
-
نمی‌تواند تشخیص دهد
در ماجرای میناب هیچ ابهامی وجود ندارد. تصاویر ماهواره‌ای نشان دادند که هفت ساختمان در حمله‌ای که به نظر می‌رسید کاملاً دقیق و هدایت‌شده باشد، هدف قرار گرفته‌اند.
-
جنگ می‌تواند خیلی زود پایان یابد
بی‌طرفی یک بیانیه سیاسی نیست، بلکه یک وضعیت حقوقی است و با رفتار دولت‌ها سنجیده می‌شود.