خیانت اتحادیه اروپا به شرکتهای اروپایی
اتحادیه اروپا مؤسسات مالی خود را در برابر دستگاه اجرایی و نظارتی آمریکا بیدفاع گذاشته و نام این وضعیت را «مشارکت» میگذارد.
اتحادیه اروپا مؤسسات مالی خود را در برابر دستگاه اجرایی و نظارتی آمریکا بیدفاع گذاشته و نام این وضعیت را «مشارکت» میگذارد.
هرچه تعداد کشتیهای عبوری بیشتر باشد، هزینه آن برای دولت آمریکا نیز بیشتر خواهد شد.
آینده منطقه ما در گرو توسعه روابطی قدرتمند و متقابلاً سودمند با چین است. در ایران، این دیدگاه بیش از پیش در میان هم ساختار سیاسی و هم افکار عمومی جای خود را باز کرده است.
این فشار ایران را به زانو درنخواهد آورد. تنها پیچیدگیها را عمیقتر خواهد کرد و هرگونه توافق را بیش از پیش از دسترس خارج خواهد ساخت.
اتحادیه اروپا از یک مبنای حقوقی، یک سازوکار صریح معاهدهای و اظهاراتی کمسابقه و روشن از سوی نخستوزیر خود اسرائیل درباره رفتاری که مستقیماً منافع اتحادیه را تحت تأثیر قرار میدهد، برخوردار است.
«طرد اقتصادی» در پی قطع شریانهای اقتصادی ایران است و همزمان کشورهای دیگری را که به تجارت قانونی با تهران ادامه میدهند، تهدید میکند.
اکنون هر دولت با یک انتخاب روبهروست. میتواند تبعیت کند، و در نتیجه در بُعد اقتصادی یک جنگ تجاوزکارانه شریک شود، به اقداماتی که پیشتر غیرقانونی تلقی شدهاند مشروعیت ببخشد، بخشی از حاکمیت خود را واگذار کند و منتظر بماند تا نوبت خودش فرا برسد.
شباهت فقط در شخص خلاصه نمیشود؛ در روش نیز دیده میشود: جایگزین کردن اجبار به جای توافق، بیاعتنایی به قواعد حقوقی که قدرت را محدود میکنند، و استفاده از تهدید نابودی یک ملت بهعنوان اهرمی در مذاکره.
اعمال اجبار از طریق تحریم، هنگامی که خارج از صلاحیت و اختیار شورای امنیت سازمان ملل متحد اعمال شود، غیرقانونی است.
در مورد نقضهای فاحش کنوانسیونهای ژنو، موضوع صرفاً یک اختیار نیست، بلکه یک تکلیف است: دولتها مکلفاند مظنونان را شناسایی و جستوجو کنند و یا آنان را مورد تعقیب کیفری قرار دهند یا مسترد کنند