کور خواندهایم!
آیا این همه افراد تند و افراطی که اغلب جز تحریف و تعرض و بدزبانی، خصیصهای در آنها دیده نمیشود، مروجان و مبلغان هویت ایرانی-اسلامی هستند که به قول ظریفی، رختخواببشان را هم در صدا و سیما پهن کردهاند؟
احمد زیدآبادی
نویسنده و مشاور هممیهن
-
-
بله، حق دارد!
به نظرم آقای چمران حق دارد که منتقدان و مخالفان شوراها با کیفیت کنونی را "شتر" بنامد، چون این شوراها به قول مرحوم حاجی میرزا آقاسی، اگر برای اکثریت مردم آب نداشته برای وی نان که داشته است!
-
بیادبترین!
مگر "ادب" در این کشور قدر و شأنی دارد؟ آنکه به تصدیق دوست و دشمن مؤدبترین رئیسجمهور کشور بود، چه روزگاری پیدا کرد و چقدر مورد احترام قرار گرفت که دیگران بخواهند نگران ادب و بیادبی در کلام و رفتار خود باشند؟
-
جنگل امنتر است!
در روزگاران گذشته کمی اعتماد بین سران کشورها وجود داشت و یا اینکه حداقل تصور میشد که چنین اعتمادی وجود دارد. در این روزگار اما تصورش هم وجود ندارد!
-
بازی با زمان؟
منظور صرفاً گفتگو در بارهٔ توافقِ موقتِ مربوط به تعیین مسیر کشتیرانی در تنگهٔ هرمز است که بین تهران و مسقط نهایی شده است؟
-
چه سرانجامی؟
ظاهراً به نفوذیهای اسرائیل در داخل ایران دستور داده شده است که هر کس نسبت به خطرات و تهدیدهای پیش رو هشدار داد، با انگ "ستون پنجم دشمن" از دور خارج و خاموش و منکوبش کنند!
-
اگر طالقانی هابز را میخواند!
مرحوم طالقانی از جنس دیگری بود. طنین صدای رسایش در محیط دانشگاه تهران، همچون وزیدن نسیم مطبوع و ملایمی بر دلهای بیمناک و نگران از آتش منازعات قدرتطلبانهٔ روزگار اثر میکرد.
-
با این وضع چه توضیحی دارند؟
ظاهراً برخی مقامهای مسئول، اهمیت حمایت یا سکوت رضایتمندانهٔ نیروهای میانهٔ جامعه را اصلاً درک نمیکنند و یا اهمیت آن را نادیده میگیرند.
-
مخالف غربزدگی یا غربزدهٔ مضاعف!
سرک کشیدنهای جلال به حوزهٔ اندیشه را نباید جدی گرفت چون ارزشی بیش از "ارزیابیهای شتابزده" ندارند. در عوض آثار ادبی و قلمفرساییهای دلنشین او در سفرهایش به شهرهای مختلف ایران و روایتش از مناسبات جامعهٔ روشنفکری و مطبوعاتی روزگار خودش را باید جدی گرفت.
-
کمیتهٔ مجازات!
این به معنای ورود به مرحلهٔ بیدولتی و هرج و مرج و تسلط فضای ارعاب و وحشت بر کشور است.