محمدجواد ظریف در یادداشتی با انتقاد از رویکردهای حاصلجمع صفر در سیاست بینالملل، ضمن تشریح راهکارهایی برای خروج از بنبست هستهای، خواستار جایگزینی سیاستهای امنیتیسازی با معماری بومی امنیت جمعی در منطقه شد.
در آستانه دیدار بنیامین نتانیاهو با دونالد ترامپ، دلایل محکمی وجود دارد که انتظار داشته باشیم او از این دیدار برای جلوگیری از هرگونه حرکت در جهت پایان دادن به خصومتها در خلیج فارس بهره گیرد. این انتظار بر پیشینهای تاریخی استوار است که بیش از پنج دهه را در بر میگیرد. اسناد اطلاعاتی از طبقهبندی خارجشده، خاطرات مقامهای ارشد آمریکایی، گزارشهای تحقیقی خبرنگاران و پژوهشهای دانشگاهی نیز این ارزیابی را تقویت میکنند.
این جنگ ایران را ناگزیر کرده که تنگه هرمز را از دریچه امنیت وجودی خود بنگرد. پیش از آغاز جنگهای گسترده اخیر در اسفند ماه، ایران عموماً عبور و مرور از تنگه را بدون دخالت تحمل میکرد، هرچند تحریمهای آمریکا - با کمک شرکای واشنگتن - به این معنا بود که ایران نمیتوانست به بسیاری از کالاهایی که از این مسیر عبور میکردند دسترسی داشته باشد. به بیان دیگر، تحریمهای آمریکا عملاً تنگه هرمز را به روی تجارت ایران بسته بود در حالی که آن را برای تقریباً همه باز نگه داشته بود.
مخالفت آمریکا با ایران ذاتی است اما امکان شکست آمریکا وجود دارد. میشود هم آمریکا را شکست داد و هم در داخل آمریکا کار کرد به شرطی که خودمان را باور کنیم. ما همه چیز را باور داریم غیر از دیپلماسی را.
مقاومت یک پدیده مردمی و خودجوش از سرزمینهای اشغال است. مقاومت از بیرون شکل نمیگیرد که با بسته شدن شاهراه مقاومت از بین برود.
